GROUPIE LOVE

img_0256Wij hadden vertraging, maar Outlandish stond in de file. Gelukkig! al sinds ‘Aicha’ staat outlandish in mn playlist, en hun cd ‘Closer than Veins’ was ook een van de eerste albums die ik toen als eerste op mijn toentertijd nieuwe ipod heb geupload. Inmiddels ken ik die nummers  uit mijn hoofd. Op die hete zomermiddagen in Marokko als ik met mn vriendinnen de Arabische MTV aan het kijken waren zongen we met zijn allen keihard  mee, sprongen we we door de kamer en gilden we dat het zo leuk was dat Outlandish op de tv kwam, helemaal daar achter in de Sahara. Met andere woorden, dit optreden wilde ik niet missen want ik had ze nog nooit eerder live gezien. Nadat we ons gemeld hadden bij het press guest house, werden we doorverwezen naar de mainstage. Daar stond een meisje, een meisje! Sinds wanneer is Outlandish getransformeerd in one single girl? Leuk meisje om te zien, ze had met dat hoedje wel iets weg van Nancy Ajram en, en daarbij had ze een ontzettend lekkere stem. Rajae el Mouhandiz presenteerde een nieuwe single ‘Home’. Lekker nummer, goede filosofie. (ze wil een huis om zich te ontspannen, wil al haar familie kunnen ontvangen en dat wenst ze voor de rest van de wereld) Maar na drie keer luisteren is het niet meer zo leuk als de eerste keer. Ze zette een nieuw nummer in en ineens stond het kippenvel op mijn arm. Het waren de eerste noten van ‘Aicha” en om een indruk van het vervolg te krijgen stel ik voor dat je even het filmpje van thamar bekijkt. Outlandish ging helemaal los met Aicha, Walou, Guantanamo en nummers van hun nieuwe album.
Tijdens het concert vroeg ik me af of het niet mogelijk zou zijn om ze te interviewen. Een wild idee werd een paar minuten later werkelijkheid. Onvoorbereid, stik zenuwachtig en helemaal in shock dat we ze echt gingen ontmoeten zaten we backstage aan onze nagels te frunniken. Ik kon niet meer recht schrijven en ik kon maar niet besluiten met welk kapsel ik ze ging ontmoeten. Toen ik voor de zoveelste keer mijn haar bijeen wilde binden vloog zelfs het elastiekje uit mijn handen.
Ziggy, Raymzter en Rajae liepen af en aan. Ik zag zelfs de zanger van de Boxtelse band Kasbah. O echt wat was ik zenuwachtig en ik zat nog niet eens tegenover hun! De hun tourmanager probeerde me gerust te stellen maar echt veel heeft het niet geholpen. Toen we eenmaal binnen zaten ging het allemaal hartstikke lekker ‘and our English was flawless’. De boys waren ontzettend aardig en ze beantwoorden zonder problemen al onze vragen. Hoewel de zenuwen nog steeds door mijn lijf gierden kon ik niet helder nadenken over onze vragen, laat staan om foto’s van hun technisch in orde te krijgen. Het waren fantastische minuten en de rest van de avond was bijzonder leuk.

img_0249

Waqas, Lenny

img_02501

Isam (oehhhh hijs zo hottttt)

img_02531

Thamar met Waqas, Lenny en Isam

img_0095

On stage

CAGLIARI – DUSSELDORF, DUSSELDORF – CAGLIARI

mare_sardegnaEind mei was de kogel door de kerk. Ik zou met hem meegaan naar Sardinië,  Italië. Op familie bezoek en om onze dagen te slijten op het strand. Want daar zijn zonder gekkigheid, de stranden echt wit en de zee hartstikke blauw. En dat in Europa! Omdat ik vorig jaar maar(!) vijf dagen daar was geweest zou twee hele weken lekker zijn. Twee weken lekker eten, citroen soda drinken, superdikke modebladen doorbladeren die zo mooi zijn als koffietafel boeken en die daar heel goedkoop zijn, en verder lekker helemaal niks doen.  Dus afgelopen weekend heb ik de tickets geboekt. Lekker goedkoop via een low-budget maatschappij. We vliegen van Dusseldorf Weeze rechtstreeks naar Cagliari. Tenminste.. dat was de bedoeling.
Ik heb zojuist de bevestiging papieren doorgenomen en volgens die papieren vlieg ik naar… DUITSLAND!
Ik knipper nog drie keer met mijn ogen. Dit kan niet waar zijn. Ik heb vakantie in Italie, niet in Duitsland!

Ik heb ondertussen contact opgenomen met de maatschappij en ik moet gewoon tweehonderd euro bijbetalen om de tickets te wijzigen. Wil ik ze annuleren  dan krijg ik bijna geen geld terug.
Tweehonderd euro, wat denken ze wel niet? Als ik naar de winkel ga, en ik neem het verkeerde product mee kan ik het ook omruilen. Waarom moet ik in hemelsnaam tweehonderd euro extra betalen terwijl de kosten van de vlucht die ik wél moet hebben bijna niks kosten? Tot voorheen was ik elke keer in extase met het feit dat ik onwaarschijnlijk goedkope tickets kon vinden voor een weekendje chilling èn dat het vliegveld een kwartier van me vandaan lag. Ik heb zelfs een keer tickets gehad voor twee eurocent inclusief voor een retourtje Milaan. Naast de creditcard kosten van twaalf euro dan (die overigens nu zijn opgelopen tot twintig). Helaas kon ik uiteindelijk niet gaan. Ik had gewoon school en ziek melden ging niet. Maar nu voel ik me gewoon.. Ik voel geen extase, ik voel me niet euforisch.. ik voel me platzak.

JIMMY CHOO GOES H&M

chooNeeeee!!! Was mijn eerste gedachte. Waarom kan ik niet precies uiteenzetten. Aan de ene kant zou het heerlijk zijn om een  paar Choo’s te kopen voor een habbekrats zonder de rest van de maand om zes uur ’s avonds op visite te gaan bij familie en vrienden. Aan de andere kant: de ultieme schoenenkoning goes massa. Doordat de lijn hoogstwaarschijnlijk aangepast zal worden aan de H&M prijs/kwaliteit verhouding zal er wel flink wat water bij de wijn worden gegoten. Dus echte Jimmy Choo zoals we gewend zijn van Jimmy Choo (lees: boterzachte materialen in combinatie met een hoogwaardig stijlvolle schwung) zullen het waarschijnlijk niet helemaal worden maar ik durf de klok op gelijk te zetten dat de hakjes flink hoog worden.

Persoonlijk vind ik de huidige LE lijn van Matthew Williamson  flink tegenvallen ten opzichte van zijn onwaarschijnlijk mooie couture jurken. Aangezien de prijzen van deze lijn al flink hoog lagen verwacht ik de nieuwe Choo stappers ook niet goedkoop zullen worden. Trouwens hoe kan het ook anders. We hebben het over Choo! En we willen zo veel mogelijk wijn. Geen water. Hoewel ik bij Comme des garcon, Karl Lagerfelt, Viktor en Rolf (and so on) Op een rustige maandag gewoon voorbij gelopen ben en er vrij weinig aandacht heb geschonken, sta ik waarschijnlijk bij deze lijn ’s ochtends wél voor de deur om al mijn potentiële aankopen te bewonderen. Want een echte Jimmy Choo tas heb ik nog niet…

Nog wat overige informatie; De collectie ligt waarschijnlijk halverwege november in de winkels liggen en ben je van plan om een paar stappers te kopen neem dan zeker wel tweehonderd euro mee, mocht je misgrijpen bij een paar van veertig euro. En before i forget.. Mister Choo zal ook wat kledingstukken in de rekken hangen. Oeeeehhh ik ben benieuwd wat voor jurkjes daar tussen zitten! (als schoenen en tassen ontwerper is dat natuurlijk reuze limited en special enzo) En als je een echte Choo fan bent, en op de boerderij leeft (zoals ik) zijn er ook Choo Hunters verkrijgbaar. (Je weet wel, die rubberlaarzen die celebs massaal hebben ingeslagen)

uhhh hell yeah!