Ik snuif de frisse lucht op en wandel stevig door op comfortabele zachte laarsjes.
Het weer is zacht en de bomen in het dorp zijn nu al verlicht. In het gele licht dwarrelen de blaadjes op de lege straat. Mijn jas zit als gegoten om me heen, mijn haar danst op het ritme van mijn looppas.
Het is stil op straat. Ik hoor alleen de muziek keihard uit mijn i-pod. Het voelt alsof ik in een victorieuze filmscène zit.
Ik voel me lekker…
Vroeger als je in vrienden boekjes je idool moest in vullen stond er bij mij meestal een dikke streep. Toen ik nog niet zelf kon schrijven stond er steevast ‘mama’. Jaren lang heb ik niet geweten wie mijn idool was. Nu weet ik het wel en ik heb er niet een, maar meerdere.
Ik begin bij Brigitte Bardot. Allemachtig wat een prachtige vrouw! Wat een prachtig figuur heeft zij. Niet mager, niet vol maar perfect. Dan haar prachtige dikke blonde haar met zachte krullen. Het doet me echt denken aan het haar van Doornroosje. (had ik maar zulk mooi haar!) Grote blauwe ogen, ze is de koningin der smokey eyes en haar stem.. oh haar stem! Geen super zangstem maar dat maakt niet uit! Het maakt niet uit of ze praat of zingt, haar stem is gewoon leuk en heerlijk om naar te luisteren met haar franse tongval. Niet bekend met haar stem? Jawel hoor, herinner je die televisie reclame nog van Miss Dior Cherie? Over dat meisje die met roze ballonnen over Parijs vliegt? Nou dat is Bardot! Of die internet reclame van Zon? Daarin blèrde Brigitte de hele tijd ‘contact!’ doorheen. Ah wel, als je het even youtubed weet je het meteen.
Als je van Breakfast at Tiffany’s houdt kan ik je sterk aanraden om BB’s films te kijken. Net als Audrey weet BB elke keer weer de hoofden van mannen op hol te brengen maar dan met Parijs of Saint Tropez op de achtergrond en keer op keer de prachtige verschijning van Bardot. Het maakt werkelijk niet uit of ze twintig is of veertig in haar films. Ze blijft prachtig en de mannen in de films aanbidden haar. Hoe ze het doet? Ik heb werkelijk waar geen flauw idee.
Mijn persoonlijke favorieten zijn ‘et Dieu.. crea la Femme’ (hier mee verworf ze trouwens internationale roem en bekendheid), ‘Un Parisienne’, ‘Don Juan’ waar ze een ijzersterke scene neerzet met Jane Birkin (mijn andere idool) en ‘Les pétroleuses’ waarin ze samen de hoofdrol deelt met de o zo mooie Claudia Cardinale. Alleen de laatste zou je al moeten kijken vanwege de prachtige kostuums.
Als je haar hier niet van kent, ken je haar misschien vanwege haar beruchte relaties met regisseur Roger Vadim of zanger Serge Gainsbourgh. Of omdat prachtigste vrouw, het sekssymbool van de jaren 60 was. Ik kan nog wel uren doorgaan over haar maar je moet gewoon maar even wikipedia-en. Laten we maar gewoon wat plaatjes kijken.
Wat idolisatie betreft, ik wou dat ik iets meer op haar zou lijken. Ik wou dat ik zulk mooi haar had. Ik wou dat ik zulke zware make-up kon hebben. Ik wou dat ik…
En niet te vergeten dat ze er áltijd stijlvol uitzag.
J’ADORE BRIGITTE!!
Gezichtsreiniging. Gezichtsreiniging wordt blijkbaar steeds belangrijker. ‘Vroeger’ had ik nergens last van. Make-up eraf halen? Dat doe ik morgen wel! Ik had nergens last van. Geen pukkeltje die op mijn gezicht durfde te verschijnen.
Ik dacht toen dat ik de perfecte gezichtsverzorging had. Oil of Olaz gezichts tonic zonder alcohol en een lekker ruikende roze dagcrème ook van Oil of Olaz.
Sinds een paar jaar komt mijn gezicht in opstand. Mijn gezicht vraagt aandacht, en niet zo’n klein beetje ook. Ineens waren de pukkels er, ineens werd mijn gezicht oneffen, ineens kreeg ik rode vlekken, ineens werd mijn gezicht kurkdroog, en ineens glansde alles van het vet. Van de tonic kreeg ik een trekkerig droge huid, en de crème, daar kreeg ik een vettig gezicht van.
Toen dacht ik dat de crème van Nivea helemaal het einde was. Een dunnere emulsie, smeerde goed uit en deed zijn werk prima. Na een tijdje ging ik over op de gekleurde versie van de crème. Wat een ramp, ik zat onder de vlekken en allemaal rare bruine velletjes.
Op gezichtsverzorging mag je gewoon niet bezuinigen, dus ik ging wanhopig naar een luxe parfumerie met mijn probleem om een dure crème van Chanel aangesmeerd te krijgen. Welke weet ik niet meer, maar de verpakking was perfect. Een langwerpige, vierkante fles waar je de creme moest uitpompen. Rook heerlijk maar in the end beloofde het niet wat er op de verpakking stond.
Toch maar terug naar een pot van de drogist? Vanwege de pukkels besloot ik de hele kruidvat lijn met tea trea oil te nemen. (je weet wel, die lijn in die bruine glazen potjes) De scrub was heerlijk, maar de crème lag na een gering aantal consumpties allang en breed in de prullenbak. Weer geen succes.
Dr. Van der Hoog dan maar? Ook hier dacht ik in het begin dat ik ein-de-lijk mijn crèmepje had gevonden. Maar ook bij deze stond de pot na een tijdje driekwart vol weer ergens in de kast.
Ik besloot naar de dokter te gaan. Ik kreeg van hem een gel-achtige substantie. Eenmaal op mijn gezicht leek het net alsof mijn hele kop weg brandde. En daarbij leek het ook alsof ik zo’n peel-off mask op had. Nee nee, dat was het ook niet! Ik werd doorverwezen naar de dermatoloog. Bij de dermatoloog werd ik weer weg gestuurd omdat ‘het niet erg genoeg was.’
Toen ontdekte ik een hydratatie serum van Vichy. Eindelijk dacht ik dat ik het had gevonden. Mijn huid werd er heerlijk zacht van en het voelde echt lekker. Maar, hij was in no-time op! Ik had ook nog een reinigingmousse van hetzelfde merk die me een stralende teint beloofde. Als ik er nog eens bij nadenk, volgens mij moet je die alleen gebruiken als je huid in goede conditie is, maar bezaait met oude huidcellen. De roodheid in mijn gezicht bleef aanhouden. Het was veel te agressief.
Bij een apothekers bezoek later ontdekte ik de Vichy lijn Normaderm, die groene. Het was het he-le-maal. Speciaal voor de rode, vettige en onzuivere huid. Het meest fan was ik van het kleine tubetje die actief tegen onzuiverheden in de aanval gaat. Daar ben ik trouwens nog steeds fan van. Als ik een pukkel ontdek, grijp ik meteen naar het tubetje. Maar de rest van de lijn leek steeds minder goed zijn best te doen en hoe schoner ik het hield, hoe vreselijker mijn kop werd.
Wanhopig en een minderwaardigheidscomplex nader vloog ik een tijdje terug de M.A.C store binnen. Of hij, de lieve jongen die me hielp, me alsjeblieft iets van make-up kon verkopen waar ik mijn geruïneerde hoofd mee kon verbloemen. Ik ben zó blij dat hij er was! Hij heeft me getroost en me helemaal opgebeurd. En, hij vertrouwde mij zijn diepste faciale geheim toe. Annayake.
Annayake zou de oplossing van mijn probleem zijn. Alles wat mijn gezicht nodig had was de serene Japanse rust van Annayake. Waarom kende ik deze lijn niet eerder? Al vanaf het eerste gebruik zag ik eindelijk door de pukkels mijn gezicht weer!
De reinigingsgel, Gel Démaquillant, is een gel die je gewoon over je make-up op je gezicht smeert. Zelfs over je foundation en andere plamuurlagen. Eenmaal op je gezicht verandert de gel in een olieachtig laagje. De gel smeert heerlijk zacht uit op je gezicht en het enige wat je daarna hoeft te doen is je gezicht afspoelen met lauw warm water. De gel olie veranderd in een melkachtige substantie. Dan alleen je gezicht nog afdeppen en je gezicht is he-le-maal schoon en make-up vrij. Hoe bedoel je simpel en snel? De gel is zó zacht dat het bijna niet meer nodig is om een crèmepje op te doen, maar om het af te maken heb ik de M.A.C non-oil lotion er op gesmeerd.
Wat een rust.
’s Ochtends ben ik aan de slag gegaan met de Annayake? Sensitive nettoyant apaisant. Een crèmeachtige gezichtsreiniging waarvan je echt maar een heel klein beetje van nodig hebt en die je helemaal laat opschuimen in je handen of op je gezicht. Compleet schoon en vetvrij zonder een trekkerig gevoel. Ik ben zo blij, en ik hoop dat ik eindelijk van die rotzooi in mijn gezicht afkom. De lijn is absoluut niet goedkoop, maar het werkt zo ongelooflijk goed dat zelfs complete theater casts ermee weglopen. (Wat moet je anders? Met al die bergen schmink dag na dag op je gezicht?) Al na een paar dagen deze twee gebruikt te hebben kreeg ik al complimentjes hoe goed ik eruit zag. Ik buig diep voor deze tubes!
Annayake? Sensitive nettoyant apaisant. 100 ml voor 25,95
Dit is nog een van de goedkopere producten van het merk maar het is het dubbel en dwars waard. Je hebt echt maar een heel klein beetje nodig.
Annayake Gel Démaquillant. 100 ml voor 39,95. Het lijkt een rib uit je lijf, maar ook bij deze heb je maar een minimalistisch beetje nodig en als je bedenkt een simpele dagcrème uit deze lijn tegen de 160 euro loopt valt de schade toch nog wel mee. Toch? En daarbij, op gezichts verzorging moet je gewoon niet willen bezuinigen. Je hoofd blijft je visite kaartje.
Annayake is alleen te koop bij (de grotere) Douglas
Overal in de wereld vallen er ontslagen, overal ter wereld sluiten filialen. De concentratie van zaken is in een paar jaar geslonken en mijn geld gaat deze herfst/winter ook heel erg slinken.
Ik hoef niet meer naar Schiphol, Utrecht of naar het buitenland om mijn verslaving te bevredigen, vanaf binnenkort kan ik mijn warme vanille melk gewoon bij Starbucks halen.
Whoehoeee!! Starbucks komt naar Amsterdam Centraal station naast de HEMA en tegenover Leonidas. Tenminste, dat zag ik net toen ik er voorbij liep. Lang leve Starbucks en hun steamed vanille milk! (my truly addiction)
Oke, ik ben gewoon enthousiast omdat je het bijna nergens anders kan krijgen
Ps, binnekort ook op Leiden Station
Jeeeeeeeeej!! Het leukste evenement van Amsterdam is weer in aantocht! Jawel het leukste, of anders wel een van de leukste evenementen is het jaarlijks terugkerende museumnacht. Ofwel; n8. Daarbij is het ook nog de 10de editie. (Gefeliciteerd!) Museumnacht staat op 7 november a.s geheel in het teken van kunst en cultuur van 19.00 ‘s avonds tot 02.00 ‘s nachts. Museum nacht is juist zo leuk omdat er buiten de gewone museum collecties ook allerlei activiteiten word georganiseerd. En niet alleen dat, het is ongelofelijk gezellig op straat en de sfeer is overal echt top. Sterker nog het is zo leuk dat het zowaar druk is. Kun je het voorstellen? In het midden van de nacht een rij van een kilometer voor het Rijksmuseum?
Is musea niet helemaal je ding? Ik raad je toch met klem aan om op deze avond de stad te bezoeken. Er is namelijk voor ieder wat wils en het is nog cultuur verantwoord ook! Geloof het of niet, maar Nederland heeft de grootste museumdichtheid van Europa (en zelfs van de wereld, geloof ik) dus er valt flink wat te beleven.
Dit jaar openen 42 musea hun deuren voor de n8 en hun hebben allemaal een speciaal programma. Denk aan; muziek, theater, poëzie, dans, eten en drinken, mode, lezingen, debatten enzovoort enzovoorts… Het is echt teveel om het hier op te noemen dus ik raad je aan om even te gaan kijken op de website. www.n8.nl
De kaarten kostten in de voorverkoop 17,50 en daarmee heb je ook toegang tot het openbaar vervoer. (ook de nachtbus) En om het helemaal spannend te maken voor degenen die geen zin of tijd hebben om de hele stad af te struinen, er zijn ook bootjes die je over de grachten vervoeren.
Ik ga, jij ook?