Gezichtsreiniging. Gezichtsreiniging wordt blijkbaar steeds belangrijker. ‘Vroeger’ had ik nergens last van. Make-up eraf halen? Dat doe ik morgen wel! Ik had nergens last van. Geen  pukkeltje die op mijn gezicht durfde te verschijnen.
Ik dacht toen dat ik de perfecte gezichtsverzorging had. Oil of Olaz gezichts tonic zonder alcohol en een lekker ruikende roze dagcrème ook van Oil of Olaz.

Sinds een paar jaar komt mijn gezicht in opstand. Mijn gezicht vraagt aandacht, en niet zo’n klein beetje ook. Ineens waren de pukkels er, ineens werd mijn gezicht oneffen, ineens kreeg ik rode vlekken, ineens werd mijn gezicht kurkdroog, en ineens glansde alles van het vet. Van de tonic kreeg ik een trekkerig droge huid, en de crème, daar kreeg ik een vettig gezicht van.

Toen dacht ik dat  de crème van Nivea helemaal het einde was. Een dunnere emulsie, smeerde goed uit en deed zijn werk prima. Na een tijdje ging ik over op de gekleurde versie van de crème. Wat een ramp, ik zat onder de vlekken en allemaal rare bruine velletjes.

Op gezichtsverzorging mag je gewoon niet bezuinigen, dus ik ging wanhopig naar een luxe parfumerie met mijn probleem om een dure crème van Chanel aangesmeerd te krijgen. Welke weet ik niet meer, maar de verpakking was perfect. Een langwerpige, vierkante fles waar je de creme moest uitpompen. Rook heerlijk maar in the end beloofde het niet wat er op de verpakking stond.

Toch maar terug naar een pot van de drogist? Vanwege de pukkels besloot ik de hele kruidvat lijn met tea trea oil te nemen. (je weet wel, die lijn in die bruine glazen potjes) De scrub was heerlijk, maar de crème lag na een gering aantal consumpties allang en breed in de prullenbak. Weer geen succes.

Dr. Van der Hoog dan maar? Ook hier dacht ik in het begin dat ik ein-de-lijk mijn crèmepje had gevonden. Maar ook bij deze stond de pot na  een tijdje driekwart vol weer ergens in de kast.
Ik besloot naar de dokter te gaan. Ik kreeg van hem een gel-achtige substantie. Eenmaal op mijn gezicht leek het net alsof mijn hele kop weg brandde. En daarbij leek het ook alsof ik zo’n peel-off mask op had. Nee nee, dat was het ook niet! Ik werd doorverwezen naar de dermatoloog. Bij de dermatoloog werd ik weer weg gestuurd omdat ‘het niet erg genoeg was.’

Toen ontdekte ik een hydratatie serum van Vichy. Eindelijk dacht ik dat ik het had gevonden. Mijn huid werd er heerlijk zacht van en het voelde echt lekker. Maar, hij was in no-time op! Ik had ook nog een reinigingmousse van hetzelfde merk die me een stralende teint beloofde. Als ik er nog eens bij nadenk, volgens mij moet je die alleen gebruiken als je huid in goede conditie is, maar bezaait met oude huidcellen. De roodheid in mijn gezicht bleef aanhouden. Het was veel te agressief.
Bij een apothekers bezoek later ontdekte ik de Vichy lijn Normaderm, die groene. Het was het he-le-maal. Speciaal voor de rode, vettige en onzuivere huid. Het meest fan was ik van het kleine tubetje die actief tegen onzuiverheden in de aanval gaat. Daar ben ik trouwens nog steeds fan van. Als ik een pukkel ontdek, grijp ik meteen naar het tubetje. Maar de rest van de lijn leek steeds minder goed zijn best te doen en hoe schoner ik het hield, hoe vreselijker mijn kop werd.
Wanhopig en een minderwaardigheidscomplex nader vloog ik een tijdje terug de M.A.C store binnen. Of hij, de lieve jongen die me hielp, me alsjeblieft iets van make-up kon verkopen waar ik mijn geruïneerde hoofd mee kon verbloemen. Ik ben zó blij dat hij er was! Hij heeft me getroost en me helemaal opgebeurd. En, hij vertrouwde mij zijn diepste faciale  geheim toe. Annayake.

Annayake zou de oplossing van mijn probleem zijn. Alles wat mijn gezicht nodig had was de serene Japanse rust van Annayake. Waarom kende ik deze lijn niet eerder? Al vanaf het eerste gebruik zag ik eindelijk door de pukkels mijn gezicht weer!
De reinigingsgel, Gel Démaquillant, is een gel die je gewoon over je make-up op je gezicht smeert. Zelfs over je foundation en andere plamuurlagen. Eenmaal op je gezicht verandert de gel in een olieachtig laagje. De gel smeert heerlijk zacht uit op je gezicht en het enige wat je daarna hoeft te doen is je gezicht afspoelen met lauw warm water. De gel olie veranderd in een melkachtige substantie. Dan alleen je gezicht nog afdeppen en je gezicht is he-le-maal schoon en make-up vrij. Hoe bedoel je simpel en snel? De gel is zó zacht dat het bijna niet meer nodig is om een crèmepje op te doen, maar om het af te maken heb ik de M.A.C non-oil lotion er op gesmeerd.

Wat een rust.

’s Ochtends ben ik aan de slag gegaan met de Annayake? Sensitive nettoyant apaisant. Een crèmeachtige gezichtsreiniging waarvan je echt maar een heel klein beetje van nodig hebt en die je helemaal laat opschuimen in je handen of op je gezicht. Compleet schoon en vetvrij zonder een trekkerig gevoel. Ik ben zo blij, en ik hoop dat ik eindelijk van die rotzooi in mijn gezicht afkom. De lijn is absoluut niet goedkoop, maar het werkt zo ongelooflijk goed dat zelfs complete theater casts ermee weglopen. (Wat moet je anders? Met al die bergen schmink dag na dag op je gezicht?) Al na een paar dagen deze twee gebruikt te hebben kreeg ik al complimentjes hoe goed ik eruit zag.  Ik buig diep voor deze tubes!

Annayake? Sensitive nettoyant apaisant. 100 ml voor 25,95

Dit is nog een van de goedkopere producten van het merk maar het is het dubbel en dwars waard. Je hebt echt maar een heel klein beetje nodig.

Annayake Gel Démaquillant. 100 ml voor 39,95. Het lijkt een rib uit je lijf, maar ook bij deze heb je maar een minimalistisch beetje nodig en als je bedenkt een simpele dagcrème uit deze lijn tegen de 160 euro loopt valt de schade toch nog wel mee. Toch? En daarbij, op gezichts verzorging moet je gewoon niet willen bezuinigen. Je hoofd blijft je visite kaartje.

Annayake is alleen te koop bij (de grotere) Douglas