
Lekker zwemmen. Zelfs om 21:30 uur...
Het is avond, schemerig en bijna donker en ik fiets door de zwoele lucht die tussen de straten hangt van het dorp waar ik al honderd duizend keer door heen ben gefietst. Anders dan de stad waar je op elke hoek van de straat een andere geur ruikt, ruik je hier een zwoele maar zeer zoete vleug van iets wat in bloei staat. Het zijn de rozen of de struiken die je echt alleen ruikt als het avond is.
Al fietsend door die zoete geur ben ik in een keer plotsklaps terug in Marokko. In het kleine winkeltje op de hoek die zepen, wasmiddel, olie, cola, brood en snoepjes verkoopt. Waar de man achter de glazen toonbank je helpt met alles wat je nodig hebt en wat er in dat absurd kleine winkeltje te krijgen is. De lucht die er hangt, een zoetige geur – het lijken wel zeperige rozen – is een geur die je niet snel vergeet. Ik koop een rond brood, een stokbrood en eieren. En een zakje wasmiddel van een merk die ik nog niet heb uitgeprobeerd.
In de huizen kom je die geur elke keer weer tegen. De zoete geur gemengd met de geur van vers brood, gebraden vlees of de kruiden uit de tajine. Maar de zoetigheid die hangt tussen de stoffige maar eenvoudige huizen is een geur die je elders meteen herkent en je doet terug denken aan die eenvoudige maar oh zo heerlijke dagen daar in het Noord Afrikaanse land.
Ik fiets door het dorp waar ik al honderdduizend keer doorheen ben gefietst. Ik ruik een zoetige geur van rozen of struiken die in bloei staan. Het is een geur die je hier in Nederland echt alleen maar ruikt als het avond is…

Klinkt belachelijk maar er zijn twee reclames van parfum die ik gewoon keer op keer weer opnieuw kan kijken. Als het filmpje is afgelopen verheug ik me weer op de volgende ronde en zo bekijk ik het filmpje een aantal keer, om vervolgens iets anders te gaan doen en een paar weken later bekijk ik ze weer beide opnieuw.
Benieuwd naar welke? Kijk dan even mee
[youtube wgNoD1Lemyw]
Waarom? Ten eerste, het geweldige nummer van Brigitte Bardot. I really love everything about her en het nummer is tevens mijn favoriete beltoon. Ten tweede de sfeer. Roze, bloemen, zacht, pastel, romantisch en Parijs. Perfect. Precies de sfeer waarin ik me de hele dag door wil vertoeven. Helaas neemt mijn oog alle heldere kleuren hier buiten weer :(. En dan, de bril. Doe mijn zo’n bril aub? Die of die van Tom Ford. I don’t care. Really like the model. En uiteraard het meisje. Ja ook wij meisjes zijn daar gevoelig voor. Zij is mooi, dus wij willen ook. Door deze reclame wil ik die zalm roze Chloe schoenen des te meer btw! Trouwens deze spot is geregisseerd door Sofia Coppola. Zegt genoeg toch?
[youtube B9s9r0sRbTo]
En dan, als de zon onder is en al het pastel, roze en bloemetjes verdwenen zijn dan veranderen wij als poppetje in een vamp. Wachtend op de man die de nacht in een magisch, spannend en glamour avontuur veranderd, terwijl we worden meegevoerd door de klanken van een van Isaac Albeniz grootste werken: Asturias.
Deze twee reclames kunnen me helemaal mee voeren in mijn eigen gedachten wereld. Door deze twee reclames sta ik elke keer weer op het punt om die twee flesjes aan te schaffen zodat ik zeker weet dat ik het gevoel van die reclames in de realiteit ga beleven. En dat terwijl ik Miss Dior Cherie niet eens lekker vind, en La Nuit de l’Homme voor mannen is!
pfiew, ain’t marketing a bitch?
