Girls in the City l Fashion, Beauty, Uitgaan en Lifestyle

I’M YOUR BARBIEGIRL

Thamar — Fri, 30 Jul 2010 13:26:26 +0000

Toen ik vandaag op facebook kwam had een vriend van mij updates gezet van meisjes die zichzelf op youtube zetten. Ik heb mezelf er kapot om gelachen. Een mooi metafoor voor deze meisjes was: “plasticzak”. Leeg van binnen en plastic van buiten.

Het is niet netjes om te lachen om mensen. I know. Maar ik ben nou eenmaal het type wat daar wel heel erg om kan lachen. Plus je zet jezelf ook nog eens op Youtube, nou dan mag het helemaal in my opinion. I’m like they’re fucking hilarious! I don’t know what the fuck i got to say, but anywaysssssss, check it out!

UPCOMING AND BOOMING

Thamar — Wed, 28 Jul 2010 18:00:02 +0000

Altijd en eeuwig ben ik op zoek naar nieuwe muziek. Goede muziek, goede teksten, goede stemmen en tekstueel gewoon erg sterk. Ik hou echt heel veel van muziek. Zoveel dat de televisie minimaal bij mij aanstaat. Mijn kinderen kennen Shakira, Michael Jackson, Alicia Keys, Beyonce en Royce da 5″9′ (dat is een rapper). Weinig tekenfilms, series en andere rotzooi komt mijn huis amper in. Ik hou er totaal niet van. Dit heeft ook te maken met het feit dat kinderen altijd een eeuwig tegenwoordig achter de buis geplakt zitten of achter de spelcomputer. Ook al is het wetenschappelijk bewezen dat het goed is voor de hersenen, kan het me niet schelen. Mooi weer? Naar buiten met je kont. Regen? Ga maar een kasteel bouwen of een tekening maken.

Maar goed, daar ging het niet om. Upcoming en booming. Bruno Mars. Je moet er al wat van gehoord hebben en zo niet dan vind ik dat je heel snel de onderstaande youtube filmpjes MOET kijken. Ik vind het heerlijk. B.O.B heeft een track gemaakt met Bruno en een hele dope track met de allerheerlijke Travie Mccoy (don’t ask, don’t know!). Daarnaast zijn er nog meer featurings, maar waar ik vooral de aandacht op wil richten is zijn debuutsingle: The Way You Are. Ik ben verliefd……

Of deze, je valt toch direct in katzwijm voor deze man?

Maar nu je toch bezig bent, check gelijk deze!

En deze… zwijmel…Travie Mccoy…

Ja hoor, Bruno Mars heeft één fan erbij. Ik kan niet wachten tot zijn album uitkomt. Heerlijke stem en dat hoedje met die Rayban doet het ook errug goed bij me!

Oh als je meer van Bruno Mars wilt luisteren check gewoon Youtube!

HET RIJK VOOR JEZELF

Rowena — Wed, 28 Jul 2010 06:22:59 +0000

Mijn liefde vertrok 2,5 week terug met zijn vrienden naar Spanje om te surfen. Nadat ik hem had uitgezwaaid was het: ‘Hallo big bed’ en ‘hello granny panties!’ Jaja die sexy ondingen konden voor wel minstens twee weken ver weg de kast in. Met andere woorden, ik kon elke minuut van de dag doen wat ik wilde zonder rekening te houden met mijn wederhelft. De hele dag door snoeihard franse deuntjes met accordeon riedels er door heen draaien. Of dvd’s afdraaien op de Xbox wanneer ik dat wilde! Ook hoefde ik bijna geen boodschappen te doen want in je eentje eet je toch niet zo veel. En dat het nu al meer dan twee weken netjes is in huis is echt een record.

En een sociaal leven? Die is weer helemaal back to life gekomen. Ik wist zelfs niet eens dat ik zo veel vrienden had! Oude contacten zijn weer tot leven gekomen en het was weer precies zoals ‘vroegahh’. Alsof het nooit anders was geweest! En misschien was het nu wel beter.. Lekker samen met vriendinnetjes in bed. Kletsen over vanalles en nog wat. Whoahhh!! Hoe heb ik zo lang zonder gekund? Nu ik samen leef met mijn liefde gebeurd dat niet meer zo gauw… Daar zou ik eigenlijk even iets op moeten verzinnen…

Maar aan dit hele feest hangt ook een keerzijde. Hoewel ik deze twee en een halve week heb gevuld met het gezelschap van vriendjes en vriendinnetjes, de bioscoop van binnen en buiten heb gezien (WHOAHHH INCEPTION IS ZOOO VET), mijn karaoke skills tot een heus talent heb ontwikkeld en ik gediscussieerd heb van vintage zonnebrillen tot Dante ben ik voor mijn gevoel toch moederziel alleen achter gebleven…

Die lieve ogen die me ’s ochtends blijven volgen tot ik aangekleed en wel de deur uit ben gerend, die lieve woordjes ’s avonds voor het slapen gaan, zijn zachte blonde krullen en zijn ongelofelijke droge maar down to earth antwoorden als ik zijn mening vraag over een belachelijk idee wat dan weer in mijn hoofd is gekomen… Nee, ik vind het maar niks dat alleen zijn. Ons altijd en eeuwig te kleine en overvolle woninkje is nu ineens groot en leeg. Het enige wat ik nu kan doen is hopen dat hij snel zijn surfplank laat voor wat het is en gauw terug naar huis komt!

De ik-wil-50%-korting-op-het-eten-wat-je-geen-eten-kon-noemen chick XD

Diehard Bobbi Brown fan's

At Pat's..

"Don't you worry 'bout a thinggggggg"

Daft Punk

LEUGENS V.S EERLIJKHEID

Thamar — Tue, 27 Jul 2010 15:40:45 +0000

Laat ik maar direct met de deur in huis vallen. Als ik ergens een godsgruwelijke hekel aan heb is het liegen. Als een vriendin tegen mij liegt vind ik dat een legitieme reden om die vriendschap te verbreken.Ik ben de laatste tegen wie vrienden en vriendinnen hoeven te liegen. Ik heb een hoop gezien, gehoord en meegemaakt in mijn leven dat niets te gek is. Niets is te belachelijk voor woorden en niets is te zot. Alles kan. Als er wordt gelogen over keuzes die zij hebben gemaakt waar ik het misschien niet mee eens ben… Who cares? Het is de keuze van die vriendin van mij. Niet mijn keuze.

Ik heb al vele verschillende leugenaars meegemaakt in mijn leven. Meisjes die liegen over dat ze zwanger zijn of dat ze kanker hebben. Deze hebben 1. Een steekje los en 2. Veel te weinig aandacht. Ik ken ook mensen die hele dagen door liegen, over alles. Ze zullen al liegen als ze wat zijn vergeten in de supermarkt. Ze hebben het niet eens door dat ze liegen. Daarnaast heb je mensen die alleen liegen over hele grote dingen, geheime dingen of dingen waar ze zich voor schamen. Als je je ergens voor schaamt, of als de wereld het nog niet mag weten, kan ik er nog wel enigszins inkomen.

De laatste tijd merk ik dat er veel tegen me wordt gelogen. Over van alles. Kleine dingen en hele grote belangrijke dingen. Gelukkig niet door vriendinnen, maar door “gewone” mensen. Mensen waar ik eigenlijk helemaal niets mee te maken heb. Mensen waar ik liever niets te maken mee wil hebben, maar helaas moet het. Omdat ze zich in mijn leven mengen of opdringen, of omdat ik gewoon echt met ze te maken moet hebben om wat voor reden dan ook.

Leugens zullen er altijd zijn. Leugentjes om eigen bestwil begrijp ik nog wel. Maar om jezelf nou helemaal in een web vol met leugens te hangen snap ik dan weer niet. Waarom zou je de hele dag tegen mensen moeten liegen? Hoe kan je in hemelsnaam de hele dag tegen mensen liegen? Raak je daar niet uitgeput van op een gegeven moment? Gewoon moe, zo moe dat je niet eens meer zin hebt om te liegen en dat opeens de waarheid eruit komt?

Het moet toch ongelooflijk vervelend zijn als mensen je betrappen op een leugen? Ik weet nog wel hoe ik me voelde als mijn vader mij betrapte op een leugen. Het schaamrood stond op m’n kaken, het zweet brak me uit en ik begon te stotteren. Waarom zou je jezelf zo willen laten voelen. Ik kan daar totaal niet bij. Aan de andere kant word ik ook echt heel erg agressief van leugenaars. Ik kan je dan wel met je kop tegen de muur rammen. Gewoon, omdat je het verdiend. Want wat is nou het ergste wat er kan gebeuren als je de waarheid spreekt? Mensen worden misschien boos op je. Nou, lekker belangrijk! Word maar lekker boos, ik heb tenminste een goed geweten.

Een vriend van mij had een mooi woorden: radicale eerlijkheid. Ik denk dat mijn eerlijkheid daaronder valt. Ik zeg het gewoon in je gezicht en als je boos wordt op me dat is dan heel vervelend. Ik kan daar best van balen als iemand boos is op me. Maar ik weet altijd dat ik ten alle tijden eerlijk ben geweest. Boos is dan niet eens meer belangrijk. Gelukkig kennen mijn vrienden mij en kunnen ze dit in mij waarderen. Gelukkig hebben mijn vrienden ook een handje van “radicale eerlijkheid” en kan ik dat in hun waarderen. Alleen omdat mijn vrienden allemaal eerlijk zijn ben ik niet meer zo alert op leugens en geloof ik mensen vrij snel. Ik ga er vanuit dat niemand liegt. Helaas is dat niet zo en ga ik nog wel eens flink op m’n bek. Maar daar leer ik snel genoeg van en mocht ik erachter komen dat je tegen me liegt. Kan je per direct de pot op!

GEZIEN: WAITING TO EXHALE

Anouk — Tue, 27 Jul 2010 12:39:00 +0000

Nog een bekentenis: ik loop hopeloos achter op films en kan er nooit over meepraten. Ze hadden nooit mijn interesse en ik keek jarenlang braaf mee naar wat anderen uitkozen. Mijn ervaring reikt dus niet veel verder dan zombies en rampen; niet echt spannend.
Ik heb besloten daar iets aan te doen. Vanaf nu ga ik elke film kijken die ik ooit wilde zien en/of die op mijn pad komt. Dat is nog een hele opgave, aangezien videotheken zo’n beetje verdwenen zijn. Ik heb een vervanger gevonden: de bibliotheek.
Mijn inhaalactie ben ik begonnen met een vijftien jaar oude film: Waiting to Exhale uit 1995. Een echte vrouwenfilm met Whitney Houston en Angela Bassett in de hoofdrollen over vriendschappen en relaties. Ik kan me de commentaren (van veelal mannen) nog herinneren: de film zou anti-man zijn en te zoetsappig.
Ik vind van niet. Toegegeven, de meeste mannen doen het niet zo goed in de film. Maar de situaties zijn een afspiegeling van hoe het er helaas in het echte leven ook aan toe kan gaan. Het levert heftige scenes op met confrontaties, tranen en een uitgebrande auto. Er moet natuurlijk eerst leed zijn voordat de vriendinnen elkaar begrijpen en nader tot elkaar komen; een beetje een natuurwet. Er zijn ook veel positieve momenten; al met al vind ik dit wel een feel-good movie (‘komt wel goed, schatje’). Soms is de film ook echt grappig en onbedoeld ook pijnlijk, bijvoorbeeld wanneer Savannah (gespeeld door Whitney Houston) haar vriendin waarschuwt voor een drugsgebruiker. Oeps.

Conclusie: als je je graag identificeert met de hoofdrolspelers, is dit een film voor dertigplussers. Een film die je samen met vriendinnen kijkt en die hier en daar misschien wel een tip oplevert die je in je eigen leven kunt toepassen. Tot slot is de soundtrack ook mooi, met onder andere bijdragen van Brandy, Whitney zelf en Mary J. Blige.

VODAFONE ORGANISEERT MANICURVE

Thamar — Tue, 27 Jul 2010 09:38:21 +0000

Als allereerste provider introduceert Vodafone een BlackBerry prepaid. Wel alle lusten zoals de PING, applicaties en het QWERTY toetsenbord. Maar geen lasten zoals maandelijkse abbonementskosten. De lancering van de eerste BlackBerry Prepaid wordt gevierd door de Vodafone “Manicurve”.

Vodafone nodigt je uit om op donderdag 29 juli tussen 10.00 en 17.00 uur in Rotterdam (op het Eendrachtsplein) en op zaterdag 31 juli tussen 10.00 en 17.00 in Almere (in de Schutterstraat) je nagels te laten doen naar eigen design. Alles is mogelijk! Van lakken tot airbrush tot rhinestones, wat je maar wilt! Alle designs zullen op de foto worden gezet en Beautybloggers Cynthia van Misslipgloss en Serena van Beautylab zullen per stad één winnaar kiezen. Deze winnaar wint dan een BlackBerry® Curve^TM 8520 met Vodafone Prepaid. De winnaars zullen op hun blogs bekend worden gemaakt.

Vanaf 26 juli ligt de prepaid BlackBerry in de winkels. Voor meer informatie kan je gaan naar deze site

Speel de Swype Game en win een Samsung Galaxy S!

Thamar — Mon, 26 Jul 2010 23:25:59 +0000

T9? Qwerty? Zoooo 2009. In 2010 ben je hip met Swype. Swype is een nieuwe tekstinvoermethode. Je creeert woorden en zinnen zonder ook maar je vinger van het scherm op te hoeven lichten. Woorden worden sneller geformuleerd door de herkenning van de “geswypte” patronen. Het is maar liefst 1,5 keer sneller dan gewoon typen op een touchscreen!

De Samsung Galaxy S is het eerste toestel waarmee je kan swypen. Om alvast het swype-gevoel te krijgen kan je een kijkje nemen bij de Swype Games. En als je meedoet maak je direct kans op een Samsung Galaxy S!

NIJMEEGSE ZOMERFEESTEN

Rowena — Sun, 25 Jul 2010 04:42:28 +0000

Het zit er weer op voor 2010.. Elk jaar tijdens de Nijmeegse vierdaagse zijn de Nijmeegse Zomerfeesten. Ook wel bekend als de Vierdaagse feesten. De hele week van de feesten staat de stad dan op zijn kop en is helemaal in de ban van de vierdaagse en uiteraard, het super feest er om heen. Straten zijn omgetoverd in podia, kroegjes en eettentjes. Eten, drinken en swingen zal je. Je vind er werkelijk alles. Van Zuid-Amerikaanse gitaristen op een pietluttig podiumpje tot bekende heren in de ‘house’ scene bij Matrixx in the park. Ja, en druk dat het er is! Maar oh zo gezellig.

Afgelopen dinsdag ben ik er helemaal vanuit Amsterdam heen gegaan. Het was echt de perfecte dag. Warm maar zwoel en iedereen was in een goede bui. Ik heb helemaal niks van ruzie gezien. Heerlijk door de stad gestruind en samen met duizenden andere mensen het spectaculaire vuurwerk bekeken alsof we met zijn allen nog nooit vuurwerk hadden gezien!

Mocht je het hele festijn gemist hebben of gedacht dat dit een oude knarren feest was voor fanatieke bejaarde wandelaars dan heb je het echt totaal helemaal mis. Volgend jaar als het zo ver is zal ik wel een reminder posten want het was net als voorgaande jaren weer hartstikke leuk! Dankje wel Nijmegen, als ik jullie daar voor jullie moet bedanken.

LINK: INSPIRATIE

Anouk — Fri, 23 Jul 2010 22:26:22 +0000

Soms kom je iets heel moois tegen wat je inspireert, of waar je met bewondering naar kijkt. Dat heb ik met de blog Concrete & Honey. Het is een mooie blog die rust uitstraalt en heel veel met heel weinig woorden en vooral mooie foto’s zegt. Mooie sfeerbeelden van interieurs, plaatsen, objecten, voedsel; van alles wat! Heerlijk kom wat rond te klikken. Waar vind je deze blog? Nou, hier: http://concretehoney.blogspot.com/

Enjoy.

GASTBLOG: ANNEGRIET WIJCHERS

Thamar — Thu, 22 Jul 2010 15:26:54 +0000

Annegriet. Dat is haar naam. Daar kan ze ook niets aan doen. Van het kladden op de wc-deur ging ze over tot het fabriceren van spiekbriefjes en het schrijven van liefdesbrieven. Of dreigbrieven. Vooral in de laatste versie ligt haar expertise en zodoende is het op mannengebied iets rustiger de laatste tijd. Terwijl haar prins een dezer dagen vast zijn eerste paardrijlessen volgt vermaakt zij zich prima met haar negen tot vijf bij de Nederlandse Publieke Omroep, het voordragen van teksten op spoken word events, het volgen van cursussen tot documentairemaakster en het sparen van geld om uiteindelijk olifantjes in Thailand te kunnen wassen. En in de maand juli komt daar het schrijven voor Girls in the City bij. Stoere prins; pak je rust en neem de tijd: Annegriet is chilling with the girls deze maand. Op het web en in the city.’

MC fetish. I has one.

Ik ken geen heteroseksuele vrouw die er een bezwaar tegen heeft indien de man een zekere passie heeft en daarin ook nog eens erg succesvol is. Mocht je als dame ook maar een klein beetje voortplantingsdrift bezitten dan zal het woord succes er sowieso voor zorgen dat je baarmoeder een vreugdesprongetje inzet. Schuif de schuld af aan de wetten der natuur: een vrouw vindt het een fijn idee dat het krijsende gevaarte dat na negen maanden tussen haar benen vandaan schiet veilig in de armen van een man kan landen die er ook nog eens voor zorgt dat er een potje babyvoer op tafel komt. En hoewel de vrouw daar tegenwoordig zelf ook maar al te graag een potje babyvoer naast plaatst, blijft het basisprincipe hetzelfde.

Mannen die op tv komen zijn succesvolle mannen. Althans, dat denken veel vrouwen. Mij heeft een man die met zijn smoel op de beeldbuis verschijnt nooit enorm geïnteresseerd. Anders dan mijn vriendinnetjes was ik niet avond aan avond aan het weg zwijmelen bij de jongens van de Backstreetboys, ‘N Sync of Boyzone. Enkel en alleen uit groepsdruk ben ik destijds bezweken en kreeg ik Brian toegewezen om een stickerboekje over bij te houden (Je weet wel, de minst knappe Backstreetboy; die met de hartkwaaltjes.). Ventjes die met hun opengeslagen shirtjes op hun kippenborstje sloegen en met de knietjes op straat kermden dat je bij ze terug moest komen terwijl ze een regendrup aan de kin hadden bungelen; die jongens deden het niet voor me.

Totdat ik de leeftijd bereikte waarop ik naar concerten kon en in plaats van jongens mannen zag optreden. Op een podium. Was ik eerder altijd in staat geweest om op de televisie neer te kijken op muzikanten of ze weg te zappen, nu moest ik veelal op mijn tenen staan om de heren in kwestie goed te kunnen zien of in ieder geval ietsje omhoog kijken. En dat doe ik graag. Omhoog kijken. Letterlijk en figuurlijk: een man is er in mijn boekje eentje waar ik tegen op kan kijken en trots op mag zijn. Lengte (hoe oppervlakkig dat misschien klinkt of waarschijnlijk gewoon is) staat bovenaan mijn wishlist. Minder oppervlakkig vind ik dan weer dat deze wens voortkomt uit zelfkennis. Ik ben een meer dan gezonde Hollandse dame die pas rond de 1.75 is gestopt met groeien. In de lengte althans. Doe daar een paar centimeters aan hakken bij op een dolle donderdagavond en ik kan menig man over de bol aaien. Dat ik een tikkeltje bijdehand ben draagt ook niet bij aan de algehele rolverdeling in dit geval… Om mijzelf ervoor te behoeden in een cavewoman te veranderen en de man niet tot sleutelhanger te degraderen date ik dus liever niet onder de 1.80.

Maar goed, een podium dus. En dan met name een waar rappers hun voeten op zetten. Zo selectief is mijn voorkeur voor podiumbeesten dan ook nog eens. En de combinatie man, microfoon en podium biedt uitkomsten: het zorgt ervoor dat ik sabbelend aan een rietje met samengeknepen ogen vanuit de achterste rij in de zaal omhoog kijk. Soms zorgt het ervoor dat ik iets naar rechts en redelijk vooraan m’n bekertje kapot druk in m’n linkerhand terwijl ik met m’n andere hand even acht geef aan de generaal. Nadat ik de Rotterdamse burgemeester van de verenigde straten gegroet heb natuurlijk. Om daarna te kermen dat de man in kwestie inderdaad het etiketje tantu spange tatta draagt. Of dat ik ook, net als hem, vind dat hij maaaaaaaaaaaaaaaaster is. Mijn wijze uit het oosten. Mijn licht in het duister en licht in het donker.

Vanaf vandaag kom ik er eerlijk voor uit: ik heb een niet te onderdrukken MC fetish. Maar dat is er gelukkig eentje die net zo lang duurt als dat de rapper in kwestie op een podium staat.