Valentijnsdag, het zit er weer op voor dit jaar. Ik heb geen geheime aanbidders, de brievenbus is nog leeg. Kan zijn dat niet iedereen nog mijn nieuwe huisadres heeft. Maar aangezien ik sinds groep vier al geen liefdesbrief meer heb gehad zal dat waarschijnlijk het geval zijn.
Waarom zo treurig, denk je misschien. Ze heeft toch al een lover? Helemaal waar, maar soms word er voor het gemak even vergeten dat Valentijnsdag helemaal niet bedoelt is voor stelletjes! Het is een kans om om je liefde te tonen aan iemand die daar nog niet van op de hoogte is. En dus niet voor stelletjes. (ps, geloof mij! niet wikipedia!)
En juist van dat laatste heb ik nou last van. De hele dag door of eigenlijk begon het dit weekend al, heb ik de meest kleffe tweets, fb en hyves berichten voorbij zien komen. Als dat nou verspreid word over het hele jaar, dan word iedereen daar toch vrolijk van? Maar nee, het moet allemaal -verplicht- juist vandaag. Driehonderdvijfenzestig kansen en het moet allemaal vandaag en tegelijkertijd.
Chagerijnig werd ik er van. Vroeger hield ik van kleffe ansicht kaarten, hartvormige kaarsen en andere rommel die er te krijgen valt maar nu vind ik het eigenlijk grote onzin.
Even to the point, ik heb nou eenmaal geen relatie met mezelf, ik besloot om een diner te koken voor J. inclusief kaarsen, bloemen en.. dubstep. Stapels cd’s met de meest klefste slowjams heb ik heus wel in mijn bezit maar om dit verplichte nummer nou zo afgezaagd te laten verlopen? Het schattige was dat toen ik hem in een poging van anonimiteit een heel kinderlijk gedicht smste, waarin ik een opmerking maakte over zijn kostum omdat het simpelweg gewoon ergens op rijmde, hij ook echt daadwerkelijk in pak kwam aanzetten. Het diner was, ondanks dat het aangevuld was met friet uit de frietkraam, om van te smullen. Deze dag was eigenlijk nog zo erg nog niet. Misschien ben ik volgend jaar wel degene die de ‘anonieme’ smsjes krijgt of een liefdesbrief voor de verandering. Valentijn merchandise vind ik nog steeds stom maar ik kijk er toch stiekem wel een beetje naar uit!
x
Man! Eindelijk! J’aime la nuit is EINDELIJK in Nederland. Hoelang geen idee? maar een tijdje terug hadden verscheidene parfumeries nog nooit van J’aime la nuit gehoord. Lekker belachelijk vind ik dat, werk je in een parfumerie en dan weet je niet eens wat er komen gaat.