HELLO? ARE YOU THERE?

Leuk zo’n hotel met gratis WIFI. Nog leuker is dat je WIFI het halverwege je vakantie het niet meer doet. :( Ik ben weer terug in Nederland en na een dag of twee Limburg weer  in Amsterdam.

Oh pakte ik mijn koffer nog maar in in plaats van uit.. :( Toch ben ik blij dat ik ben weggeweest. Die herinneringen kan niemand meer van mij afnemen en mijn reisgeest (die nog steeds onrustig is omdat ik de laatste tijd nergens meer kom :( ) kan er weer even tegen aan.

Maar Florence, Firenze. Wat een waanzinnige stad! Hoewel ik in VEEL Europese landen ben geweest was ik bizar genoeg nog nooit op het vaste land van Italië geweest. Ik denk dat ik wel meteen met mijn neus in de boter ben gevallen want oh, oh Florence. Dit is zeker een stad waar ik nog heel, heel vaak ga terug komen. Niet alleen voor de kunst maar ook voor de.. winkels! In veel winkels ben ik niet geweest maar de opmerkelijkste adresjes zal ik nog wel in een apart artikel posten. Ondanks dat ik dus niet echt heb gewinkeld omdat dit niet bedoeld was als een shop vakantie ben ik toch wel (en niet alleen ik!) met ongelofelijk veel terug gekomen. Het is daar zelfs zo fijn winkelen dat ik bijna mijn geld in Nederland in mijn zak zou willen houden om het niet hier, maar daar te spenderen!

In Florence kun je op elke hoek van de straat en bij elk kraampje waar ze toeristische rommel verkopen een stadskaart kopen voor een euro of drie. Ik kan je die aanraden want ze zijn klein, dun en erg duidelijk. Het is namelijk zo dat Florence is opgebouwd uit kleine straatjes tussen de grote straten die leidden naar de bekendere bezienswaardigheden  zoals de dom, Palazzo Vecchio, (tegenover Chanel), Uffizi, Ponte Vecchio enz. Maar die kleine straatjes daar tussen zou je nog wel eens makkelijk kunnen verdwalen. Ik raad je wel aan om toch ook eens via die straatjes te lopen want je vind er echt alles. Ik bedoel, om de hoek bij Casa di Dante en zijn kerkje (museum van de schrijver, dichter en grondlegger van de Italiaanse taal: Dante) vond ik zo toch maar even de Lush! Goed, dit is natuurlijk wel een winkel die ik dan liever even oversla omdat er hier in Amsterdam bij mij twee op loop afstand liggen maar je zou het maar net even nodig kunnen hebben!

Ondanks dat ik maar zes dagen naar Toscane ging, had ik mijn  koffer propvol met mijn fraaiste pumps zitten. Italie is nou eenmaal het land van de schoenen en grote ontwerpers zoals Gucci en Ferragamo komen uit deze stad. Reden genoeg om te paraderen tussen de mooie, stijlvolle Italiaanse vrouwtjes maar om heel eerlijk te zijn heb ik mijn hakken geen een keer aangeraakt. Ik heb heel erg veel gelopen en was dus erg blij dat ik ook nog een paar sandaaltjes in mn koffer gemieterd had. Of de straten pump vriendelijk zijn? Als je in Amsterdam met hakken kan lopen kan je het daar ook. Italianen zelf vinden het vreselijk maar die zijn waarschijnlijk nog nooit de strijd aangegaan met ongelijke bakstenen op hoge bruggetjes. Trouwens, het stikt daar zo erg van die toeristen-toeristen dat jij vergeleken nog een diva bent!

Houd je van mode EN kunst? Florence. Houd je eigenlijk meer van mode/winkelen dan van kunst dan zeg ik Florence. Want Florence staat namelijk bekend om de allergrootste meesterwerken ter wereld en daardoor minder om mode dus kun je je shoppingspree goed verbloemen door het cultureel te verantwoorden ;)

Snel dan maar even een shoplogje doen? Ik heb niet alleen lederwaar ingeslagen maar ook kilo’s make-up waar ik mega enthousiast over ben. En als ik ergens echt enthousiast over ben wil ik dat niemand onthouden ;)

img_4444

Met deze schattige stadsmapjes is het sjouwen van toeristische boekwerken verleden tijd. Fijn!

ROWENA IN WONDERLAND

Zoals ik gister al opperde heb ik geen verslaving waar ik dagelijks mijn behoefte moet bevredigen. Ik rook niet, ik drink niet, ga bijna nooit uit, spuit en slik niet en.. eigenlijk ben ik best braaf.

Afgezien van mijn lichte nagellak en make-up verslaving heb ik wel een enorme verslaving aan leer. Noem het een ‘craving’. Vooral stukjes leer die kunstig en origineel in elkaar geknutseld zijn. Stukjes leer die mij bevallen en bekoren. Daar word ik blij en enthousiast van en stiekem ook wel een beetje opgewonden. Waar het vandaan komt, ik heb geen flauw idee! Ik weet alleen dat mijn voorkeur uitgaat naar natuurlijke materialen. Leer, steen, wol, hout, zijde, katoen…

Laat me dit geouwehoer jullie besparen. De afgelopen twee maanden begon het te kriebelen. Nadat ik me meer dan een jaar gedeisd heb gehouden met aankopen wist ik gewoon dat het er aan moest komen. Ik moest en zou een nieuw stukje leer zien te bemachtigen. Het was al te lang geleden dat ik het euforische, bevredigende maar oh zo zielsmakend gelukkige gevoel gevoeld had van nieuw schoeisel. Met een beetje gezond verstand zul je me nu gek, naïef en misschien wel een beetje kinderachtig vinden. Maar als je een beetje oestrogeen door je lijf hebt stromen dan kun je vast het volgende begrijpen.

Een van de redenen waarvan ik fotograaf ben geworden is omdat ik graag mooie dingen wilde maken en dat aan anderen te laten zien. Om de expressie van fotografie en kunst in het algemeen beter te begrijpen ben ik kunstgeschiedenis gaan studeren. Misschien ook wel uit liefde voor mooie dingen. Mooie ideeën, mooie materialen en mooie uitwerkingen.  Het is toch super fijn om de hele dag te ouwehoeren over dingen die je mooi of ronduit belachelijk lelijk vindt? Op dit moment sta ik als ‘fotograaf’ voor de keuze om mijzelf te richten op journalistieke fotografie – de wereld portretteren zoals die is in zijn mooi en lelijkheid – of mode fotografie. Klinkt heel corny maar alleen in mode fotografie kun je heel ver gaan in het creëren van een bepaald soort wereld. Een wereld precies hoe jij het zou willen. Nu komt het; als fervent verzamelaar van editorials en peperdure ads ben ik in aanraking gekomen met ideeën en ontwerpen van mensen die op hun manier een mooie wereld hebben gecreeerd in de vorm van jurken, sieraden, tassen en jawel schoenen.

Door mijn door professionele marketing lui gehersenspoelde hoofdje wil ik niets liever om ook in een dergelijke droomwereld te wanen die mij zo word voorgespiegeld. Want eerlijk? de wereld is gewoon mooier als je daar door heen loopt op kunstwerken of een die aan je arm bungelt zonder dat je daar van een afstandje naar moet kijken met een suppoost in je kielzog.

Ik ben een dromer. Altijd al geweest. Plastic en synthetische rommel aan mijn lijf is de realiteit en daar doe ik niet aan mee. Ik leef in mijn eigen wereldje. Mijn wereld bestaat uit die van Vermeer, Winogrand, Leibovitz, Testino, Van Lamsweerde Brunelleschi, Botticelli, Van Eyck,  Saint Laurent, Choo en sinds gisteren… Ferragamo

Can somebody please slap me in my face?

en gelijk heeft ze

en gelijk heeft ze