‘JE BENT AANGENOMEN!’ WAT IK HEB MEEGEMAAKT IS MISSCHIEN EEN VAN DE BIZARSTE SOLLICITATIEGESPREKKEN OOIT.

Op een zekere dag kreeg ik een ping (volgens mij communiceert iedereen tegenwoordig met de duimen) met de vraag of ik wilde schrijven voor Girls in the City. Ik pingde driftig terug ‘WAT MOET IK DOEN!’ Rowena antwoordde rustig: ’Niets, je bent aangenomen’.
Oké. Dit is het makkelijkste sollicitatiegesprek wat ik ooit heb meegemaakt!
Binnen amper 10 seconden was ik de nieuwe girl van Girls in the City.

WIE BEN IK? Altijd handig om je voor te stellen: Hi, mijn naam is Melissa en ik ben een girl die woont in een city in het verre zuiden. Helaas geen Barcelona of Milaan maar, ook prima, in Breda. In deze city woon ik al jaar en dag. Volgende maand word ik 23 jaar. Als ik het zo typ schrik ik toch een beetje. Ik bedoel, ik weet nog dat ik 18 werd en me zo volwassen voelde. Nou misschien is er in die 5 jaar niet zoveel veranderd qua gedrag. Shopgdrag. Over dat shoppen kom ik zo op terug.

Ik ben echt een meisje meisje die het liefst rondloopt in een jurk met sleehakken en een grote tas. Roze is mijn lievelingskleur naast beige en warmgrijs. Ik neem ook altijd het roze yoghurtje met de smaak aardbei.

Zoet maar niet te zoet. Want ik houd wel van onverwachte, spontane acties zoals ongepland op een onbekend feestje belanden of met de auto naar Parijs te rijden. Ja spontaan ben ik en dat komt niet altijd goed uit, want dan zit ik ergens in Amsterdam terwijl ik eigenlijk aan de studie moet.

STUDEREN ENZO Na de beste mbo-opleiding van Nederland, Sint Lucas in Boxtel (nu is de link met Rowena duidelijk), zit ik momenteel misschien op de slechtste hbo school ooit.
Niet alleen de krantenkoppen schreeuwen regelmatig de meest onzinnige conclusies, ik ben er zelf ooggetuige van. En ik moet nog drie jaar.
Maar goed, na die drie jaar hoop ik te gaan werken in PR, op de redactie van een modetijdschrift (Jackie!) of bij een reclamebureau, want ik studeer communicatie. Nu zul je denken, wat is dat nu weer voor vage studie, maar het is leuk. Laat je dus niet afschrikken door de boze kranten.

LOVE TO SHOP Naast studeren in de Maasstad weet ik mijn vrije tijd in te delen met shoppen, shoppen, shoppen. Misschien heb ik een dure smaak opgebouwd de laatste jaren. Zo aanbid ik de tuniekjes van Day Birger et Mikkelsen, knuffel ik graag mijn Fred de la Bretonière schoenen, ben ik getrouwd met een AntiChic tas en draag ik mijn Tiffiny&Co heartkey maar al te graag.
Ik droom over Isabel Marant jasjes, Chloé blouses, Salvatore Ferragamo kleuren, Hermès riemen, Marc Jacobs tassen en Michael Kors horloges. Alleen mijn portemonnee is er minder blij mee.
Oké, niet alles in mijn klerenkast is van Braez, Moscow, Uterquë, Tony Cohen of Ralph Lauren, eigenlijk, over het algemeen hangen en liggen er jurkjes, bloesjes, vestjes, broeken van mijn grote vriendin Zara en vriend H&M.
Ik vind het leuk om te mixen en te matchen. Soms heeft mijn outfit een waarde van 50 euro en soms 500 euro.

DE WARE? Naast het shoppen en studeren heb ik ook een gewoon leven. Ik ‘chill’ graag met mijn vriendinnen en bespreek met hen maar al te graag het onderwerp ‘mannen’.
Geloof me, na al die jaren en dates snap ik ze nog steeds niet.
Het enige wat ik zoek is een normale en lieve jongen. Helaas kruisen er alleen zwerver types, ordinaire kakkers, ‘The Situation’ look a likes of botte boeren mijn pad. Ach, met die zoektocht komt het wel goed volgens mij.

UITEINDELIJK En intussen schrijf ik lekker voor Girls in the City, want er zijn zoveel onderwerpen die ik aan jullie wil laten zien.
Ik ben nog een beetje new in town, maar hopelijk wen ik snel aan de wereld die Girls in the City heet.