Vandaag ben ik jarig. Ik ben zojuist 23 jaar geworden. … Dankjewel.
Toen ik klein was telde ik de dagen, nee weken al af. Het meest spannendste moment van het jaar (op sinterklaas na!) kwam steeds dichterbij. Ik mocht een nieuwe jurk aan. Een echte verjaardags jurk. Ik mocht kiezen wat ik wilde eten en ik kreeg ook nog cadeautjes ook. Maar het allermooiste? Iedereen kwam naar mij, voor mij want ik was immers jarig. Nu trek ik ook een jurk aan. Weliswaar niet nieuw maar ik kan nog steeds verzinnen wat ik wil eten en cadeautjes doen het nog steeds goed. Alleen komt men niet meer. Men komt niet meer naar mij of voor mij.
Al tijdens de middelbare school waren de opkomsten op mijn verjaardag al drastisch naar beneden gekeldert terwijl het bij anderen gewoon een gezellige boel was. Ik dacht altijd dat het kwam door mijn toendertijd beste vriendinnetje. Ze was namelijk op dezelfde dag jarig en we hadden vrij veel dezelfde vrienden, waardoor men na een uurtje alweer vertrokken was. Maar sinds we deze dag niet meer samen hoeven te delen is het er niet veel beter geworden.
Sterker nog, ik heb nog nooit zo’n zo’n trieste verjaardag meegemaakt als vorig jaar. Zelfs na officiële en mondelingen uitnodigingen is er welgeteld maar een iemand naar mijn verjaardag gekomen. En dat was ook nog een vriendin van mijn moeder. Het beetje familie dat voorheen nog wel van de partij was liet het afweten en vriendjes en vriendinnetjes hadden allemaal stuk voor stuk gewoon iets beters te doen. Naar de bioscoop ofzo. Of een vriendje die langs kwam die ze al de hele week hadden gezien. Ik geloof niet dat ik van iets dergelijks meer teleurgesteld ben geweest als die dag vorig jaar. Vooral omdat ik altijd wel moeite deed voor andermans verjaardag. Voordeel was wel: een voorraad eten en drinken voor twee maanden! (bij wijze van spreken)
Om de teleurstelling van het afgelopen jaar en de jaren ervoor te vergeten heb ik nog voor dit jaar een poging gedaan. Van de drie georganiseerde feestjes gaan er twee niet door omdat iedereen afhaakt. Voor het derde feestje zijn er een handjevol overgebleven. Dat feestje wordt natuurlijk uiteraard hartstikke gezellig en super leuk. Ik heb er ook hardstikke veel zin in.
Face it,.. Mijn verjaardag is gewoon niet voor mij weggelegd. Na 2010 ga ik het ook nooit meer proberen en laat ik andermans verjaardag voorlopig voor wat het is. Want ik ben het helemaal hartstikke beu!
Ik hoop dat jij vandaag een super leuke dag hebt met lieve vrienden en vriendinnetjes, en dat je samen met je familie de kaarsjes op je aardbeien taart uitblaast. Gefeliciteerd!
DIT is precies de reden waar ik al de hele maand op heb zitten wachten. In plaats van dat ik de ganse dag aan macarons denk, denk ik tegenwoordig dagelijks aan het kunnen dansen voor de televisie. Aanstaande zaterdag ga ik de kinect kopen MET Dance Central 2. Die is nu uit en gelukkig overal te koop. Het is het allerleukste computer spel wat ik ooit heb gespeeld en het smaakt naar meer. Het is zo verslavend! Gelukkig is er dus Dance Central 2 uit met nieuwe muziek, moves en nieuwe multiplayer functies. Waarom ik dit zo leuk vind? Heel simpel. Je hebt super veel lol met jezelf en je vrienden EN je verbrand massa’s aan calorieën. Beter kan toch gewoon niet?