Rowena, ruim je kamer op. Rowena, haal je bed leeg. Rowena stofzuigen en dweilen. NU! Rowena, gooi toch iets weg! Rowena…

Het is alweer een tijd geleden dat ik mama’s pogingen tot beklag heb aangehoord. Steevast negeerde ik het want ik voelde me een tussen al mijn rotzooi. Wanhopig deed mama het uiteindelijk omdat zij zich irriteerde. Ik snapte dat niet. Ik bedoel, doe mijn kamer deur dicht en je hebt geen last meer van alles! Soms kreeg ik een ingeving en ging ik wel aan de slag. Heel enthousiast gooide ik alles wat opgeruimd moest worden op mijn bed. Uren was ik daarmee bezig en van opruimen wordt je nou eenmaal moe. Of naja, mijn kamer was wel netjes maar alle zooi lag op mijn bed. But i didn’t care, ik sliep gewoon tussen de zooi.

Nu probeer ik te schrijven voor Girls in the City. Ik probeer het hoogst mogelijke rendement uit mijn creatieve brein te persen. Het lukt niet. Mijn bureau ligt vol en is vies. Er staan oude glazen en er ligt stof op de vloer. Ik probeer me nog eens te concentreren, maar in mijn ooghoek zie ik de inhoud van mijn kledingkast zo goed als eruit flikkeren. Waar ga ik nou toch over schrijven? Ik heb niks meegemaakt vandaag.. O shoot, die doos en dat nutteloze AH boodschappen mandje met onzin erin staan vreselijk in de weg. Waar moet ik mijn benen nou laten?

Oke, nu ben ik het zat. Ik ga opruimen. Doei!

PS:

Mijn naam Rowena –> Rwina (rouina) betekend rotzooi, rommel, chaos. Dat is vast geen toeval!