HAARMASKER: WARME OLIJFOLIE

Zoals de titel hierboven al aangeeft: warme olijfolie in je haar. Jaja, gewoon pure olie in je haar.

Het is een geheim, authentiek marokkaans familie recept alhoewel het eigenlijk zo voor de hand ligt dat iedereen het wel heeft. Maar goed, dat weerhoudt mij er niet van om deze tip even extra onder de aandacht te brengen. Ik heb ontzettend last van droog haar. Ook al is het pas geknipt, mijn haar is gewoon helemaal uitgedroogd. Het irriteert  me, ik wil zachte, glanzende lokken en geen stro! Bij gebrek aan haarmaskers uit een potje wil ik zo nu en dan wel wat conditioner echt een half uur laten intrekken omdat het de dag erna lekker zacht is. Helaas blijft het resultaat niet lang. Mijn zachte dansende haren veranderen weer in een bos stro.

Maar, wat ik helemaal vergeten was is de waanzinnige formule van gewoon pure olijfolie wat als wondermiddel in nood de perfecte oplossing is. Ik kom net uit een warme douche, dus mijn algemene kennis verteld me dat mijn haarschubben nog wijdopen staan. Nu ga ik een beetje olijfolie verwarmen in een pannetje maar ik laat het niet heet worden. Zometeen als ik die olijfolie heb opgewarmd, kam ik het in mijn haren. Met name de droge onderkant en ik probeer mijn hoofdhuid zoveel mogelijk te vermijden want ik heb nu eenmaal van dat dunne europese haar wat snel vet oogt. Doordat de olie warm is, wordt het beter door je haar opgenomen. Als je koude olie erin doet, wordt het een bende (ervaring!) Het zal wel iets te maken hebben met het opnemen van bepaalde stofjes ofzo. Normaal doe ik dit in de avond en ga ik er mee slapen. Nu laat ik het er iets minder lang in ziten.

Ik ga het nu even maken. BRB

facelift2

Oke, ik heb een pannetje met een laagje olie opgewarmd, en in mijn haargesmeerd. Mijn hoofd heb ik ingepakt met doorzichtig huishuidelijk folie. Dit tegen het lekken van de olie. Ik heb trouwens de fout gemaakt om mijn oorlellen onder de folie vandaan te trekken waardoor er nu de hele tijd een straaltje olie in mijn nek sijpelt. Stom. Om de folie heb ik een handdoek gedraaid. Zo blijft de warmte lekker tussen mijn haren en kan de olie goed zijn werk doen. Normaal leg ik trouwens gewoon een oude handdoek op mijn kussen en ga met beoliede haren (wel vastgezet in een knotje) slapen zodat het lekker lang kan intrekken. Daar heb ik geen tijd voor vandaar dat ik het op deze manier doe.

facelift1

Ik weet niet of het wat uitmaakt hoe ‘donker’ je olie is maar ik heb in iedergeval deze gebruikt:

Ik kan niet lezen welk merk het is!

Ik kan niet lezen welk merk het is!

Over een kwartier ga ik het eruit wassen met een milde shampoo en ik houd jullie uiteraard op de hoogte van het resultaat.

NAAR HET STRAND IN NEDERLAND

Langevelderslag

Sommige mensen zoals mijn lieve Limburgse vrienden moeten er niets van hebben. Op warme dagen zoeken ze liever een (vies) meertje op ter verkoeling. Natuurlijk omdat het strand niet in de buurt is, maar waarom zou je überhaupt in Nederland nota bene naar het strand willen? Het water is bruin en hartstikke vies! Sommige noemen het zelfs zwart. Nee, zo’n lauw meertje met stilstaand water waarvan de bodem bedekt is met glibberig alg is lekker wou je zeggen! Ze snappen er duidelijk niks van.

Op dagen zoals deze ben ik blij dat ik naar het strand kan fietsen om in het frisse water te duiken (fris als in lekker koel) en om vervolgens een dutje te doen op het strand. Ik vind dat best een luxe dat zoiets kan in Nederland tussen het werken door. Oke toegegeven, het betere strandwerk doe je minimaal ergens in de Middellandse Zee maar ik doe het hier graag. Gewoon omdat het kan. Daarbij ziet onze zee er alleen maar vies uit. Het is algemeen bekend dat de Noordzee een van de schonere wateren is door al het alg en plankton maar meestal wordt dat door mijn lieve Limburgse vrienden voor het gemak maar even vergeten.
Ik kan echt uitkijken naar stranddagen hier in Nederland zoals vandaag.

Maar is het ook echt ontspannend?
Het hele fenomeen zon, zee en strand hier in Nederland zit bij mij zo hoog dat ik er meestal vergeet hoe vervelend het kan zijn. Eenmaal aangekomen vraag ik me af wat ik ook al weer zo leuk vond. Ik heb een hekel aan zand op je handdoek. Dat is niet echt wat ik kan verkomen maar ik heb, om eerlijk te zijn, een hekel aan kinderen. Ik kan ze niet uitstaan. Nou liggen we algemeen vrij hutje mutje op de stranden en de kinderen die aanwezig zijn voelen zich stuk voor stuk koning te rijk. Ze rennen tussen en over de handdoeken heen en weer alsof ze niks beters te doen hebben. Zoals zwemmen ofzo. Anyway, gisteren hadden mijn vrienden en ik lekker in het koele water gedobberd om vervolgens ons op de handdoek te installeren. Naast ons, nee tegen onze handdoeken aan was inmiddels een flinke zandpiramide ontstaan en al onze spullen waren bijna vergaan in de verloren vallei bij die piramide. Leuk. Echt heel handig. Lagen we eindelijk lekker op onze opgegraven handdoeken, struikelt een kleine Bob de Bouwer over zijn eigen gereedschap en dondert boven op ons vol met zand èn zijn schep! (dat joch begon te janken van de schrik, en werd getroost door het mens persoon wat erbij hoorde. Van excuses naar onze kant was totaal geen sprake)
Je begrijpt natuurlijk wel, I was really not amused…

Volgende week vertrek ik lekker naar de Sardijnse stranden. En die zijn gelukkig minder populair bij jonge gezinnen!