Wat betekend liefde in de tegenwoordige tijd? Liefde in onze huidige maatschappij lijkt wel een zoektocht naar het onvindbare en elke keer denken we het toch te hebben gevonden. Na een tijdje wordt er besloten dat ‘het’ het toch niet helemaal is, en binnen no-time staat de volgende grote liefde al weer voor de deur. Liefde. Bestaat het eigenlijk wel? Is liefde monogaam? Is het fictie? Of zijn al die beetjes liefde bij elkaar je grote liefde in je leven?

Soms lijkt het wel alsof  liefde vergaan is met oude tijden. Alsof het iets van vroeger is. Alsof het alleen maar bestaat in de wereld van boeken zoals Pride and Prejudice en Gone with the wind. Elizabeth Bennet weigert een huwelijk met neef Collins ook al geeft het haar zekerheid. Maar, als ik een relatie met aanga waarvan ik weet dat hij me zal liefhebben maar niet prefereer, hoe weet ik dan of dat mijn liefde zal zijn of niet? Want Elizabeth had Darcy in eerste instantie ook niet graag maar ze bleken voor elkaar te zijn geschapen. En Scarlett O’Hara wist ook wie haar grote liefde was ondanks ze met een ander trouwde.

Goed, dat waren romans maar ergens moet toch de inspiratie vandaan zijn gekomen om zo’n dergelijk epos te schrijven? Het kan onmogelijk pure fictie zijn! Misschien kan ik aan het eind van mijn leven ook een dergelijk heldenzang schrijven maar tot nu toe zal mijn verhaal waarschijnlijk niet eens gepubliceerd worden. En ze leefde nog lang niet gebroken of gelukkig…
Ook even wegzwijmelen in klassieke liefdesverhalen?

Probeer naast Pride and Prejudice van Jane Austen ook haar Sense and Sensebility en Emma, Romeo and Julia van Shakespeare en natuurlijk Gejaagd door de wind van Margaret Mitchell. Liever kijken in plaats van lezen? Deze bovenstaande verhalen zijn prachtig verfilmd en ik zou West Side Story, Casablanca, Le morte d’Arthur ook zeker bekijken. Sidenote: De allerberoemdste filmquote ever is te horen in Gone with the wind door Clark Gable: “Frankly my dear, i don’t giva a damn”.

Andere tips? Share them