NOOIT MEER ONNODIG WACHTEN OP JE PAKKETJE MET DE GRATIS UPS WIDGET

ups1Jimmy Choo’s. Ik hou van Jimmy Choo. I loooove Jimmy Choo. Alle modellen zijn stuk voor stuk prachtige kunstwerken die mijn kunstverzameling werkelijk zullen sieren. Dus ik kocht mooie sandaaltjes voor in de zomer. Boterzacht, champagne goud kleurig leer, met boterzachte zachte bandjes die door metalen ringen zijn gehaald die je om je been moet heen binden. Alsof je de glamour versie bent van Gladiator. Alsof je een Romeinse prinses bent.. Misschien moet ik er toch maar een Alberta Ferretti jurk bij kopen..

Anyway, ik had ze in het begin van de zomer besteld zodat ik er parmantig mee kon rond paraderen op vakantie. Oh ik had alle bij passende outfits al in mijn koffer zitten. Maar mijn pakketje kwam helemaal niet. Al mijn verplichtingen afgezegd en de postbode zou mijn enige sociale contact zijn voordat ik de sandaaltjes in bezit had. Ik wachtte op hem, en ik wachtte. Ik ging op vakantie zonder sandaaltjes, en toen ik terug kwam waren ze er nog steeds niet. Uiteraard contact opgenomen van; ‘hey, waar blijft mijn bestelling?’ maar er werd me verteld dat ik het allang had moeten ontvangen.

Tranen met tuiten huilde ik. Tranen met tuiten. Het was werkelijk waar echt schrijnend! Ik had me die zomer een Romeinse prinses moeten voelen! Wat ik eigenlijk had moeten doen, was de Track and Trace code moeten nakijken op het internet. Dan had ik meteen kunnen zien dat mijn pakketje ALLANG, VOOR mijn vakantie zelfs al was aangekomen. Het had me al die tranen kunnen besparen en ik had me niet blind hoeven te staren op een postbode die blijkbaar is gekomen toen ik er net even niet was en gewoon had moeten communiceren met mijn huisgenoten. ALs ik gewoon naar de Track and Trace had gekeken, dan was ik gewoon de Romeinse prinses geweest op vakantie die ik had moeten zijn. Als ik gewoon naar Track and Trace had gekeken, had ik niet tot de zomer erna hoeven te wachtten om eindelijk de sandaaltjes aan te trekken. Goed, communicatie met je huisgenoten is een tweede maar door Track and Trace weet je in iedergeval dat er geen postbode met je kostbare pakketje er vandoor is gegaan.

Natuurlijk wil ik nog even ze nog even met trots laten zien!

Natuurlijk wil ik nog even ze nog even met trots laten zien!

Ik ga nu in ieder geval een Widget van UPS installeren op mijn Dashboard want ik ben wel weer toe aan een nieuw paar juweeltjes. Dat is erg handig want je kan in een oogopslag zien waar ter wereld je pakketje uithangt. Misschien ligt het nog bij de grens en duurt het nog een dagje of (typisch voor mij dus) ligt het allang in huis. Je kan er ook meerdere verzendingen in een keer in de gaten houden door middel van kleurtjes. Handig voor als ik nog meer geld heb om te spenden :P Let wel, je hebt Adobe Air nodig, maar dat is gratis te downloaden.

Ben jij ook zo’n internet shopper? Give it a try want dit is echt heel wat minder omslachtig dan de hele tijd naar de website te gaan en elke keer weer die ellendige code intikken

Download hier de gratis UPS widget

DON’T STEP ON MY CHOO!!

Wat je ook doet, trek NOOIT je mooiste en duurste laarsjes aan als je niet zeker weet wat de avond gaat brengen. Ook al ga je alleen maar op je mooist chique een drankje drinken in het nachtleven van Amsterdam.

Dat is precies wat ik wel deed toen ik er achter kwam dat mijn regular black boots gisteren ineens schreeuwde om een schoenmaker. Prima, dan trek ik gewoon even wat anders aan. Maar na flink wat getut stond ik ineens voor een dilemma. Want ik had namelijk geen vervangbaar paar schoeisel om half Amsterdam door te lopen. Dus een hele rits hakken vielen al af. Buiten dat is dat veel te koud. Mijn bont laarzen? Nee te lomp en daarbij, het vroor niet. Ballerina’s? Nee! het is verdomme nog hartje winter. Verder had ik op dat moment alleen nog maar keuze uit twee paar suède laarzen waarvan ik een paar nog (na drie jaar!) moet inlopen (ik zie er echt tegen op) en een paar Jimmy Choo laarsjes.

Voorruit dan maar. Ik ging immers toch alleen maar een drankje doen.

Nou, forget it. Een drankje werd meer en na al die  drankjes werd het de kelder van Paradiso. Leuk maar, alleen maar rare kwiebussen waarvan ikzelf de grootste. Oh ik ging helemaal los! Van Jeffersons Airplane (geloof me, op die muziek kan je echt alleen maar gek op doen) tot Micheal Jackson (Thamar lees je dit? ik ging echt los op MJ! Maar wel pas na flink wat malibu). En iedereen deed met me mee. Alleen was ik de enige op de dansvloer zonder drank in mijn handen. Zo lomp om drinken over mijn schoenen te knoeien zou echt iets voor mij zijn dus drankjes werden braaf aan de zijkant van de zaal gedaan. Maar lekker nutteloos als de rest van de zaal met bier loopt te smijten en dan massaal met hun vieze plak hoeven mijn dierbare laarsjes vertrappen en dan nog schouders ophalen als ik hun, wachtend op een excuus, geërgerd aankijk en naar mijn voeten wijs.

Dit was het slechtste plan wat ik ooit heb kunnen maken en ik hoop ook echt uit het diepst van mijn hart dat ik die vieze kringen ooit nog uit het zachte lams suède van mijn Choo’s krijg. Je begrijpt dat ik voortaan de deur niet meer uitga met zuipfestijn-proof schoenen voor het geval dat, en ik voorlopig thuis blijf om dit vreselijke trauma te verwerken…

waveIn het echt zijn ze nog tachtigduizend keer mooier!!

JIMMY CHOO FOR H&M: WAANZIN 2

Doordat ik op een onmenselijk tijdstip voor de zaterdag ochtend bij de H&M aan de deur stond vandaag heb ik een bandje weten te bemachtigen waardoor ik aan het eind van de ochtend weer terug mocht komen om mijn slag te slaan.
10 minuten de tijd had ik. En het was zó druk! Ik weet niet eens hoe druk het was in de rest van de winkel want ik was alleen maar gefocused op de hoek die speciaal ingericht was voor de accessoires collectie.

Vanochtend nog nadat ik mijn bandje had gekregen schreef ik over de waanzin van deze materialistische hebberigheid. Ik twijfelde nog om überhaupt terug te gaan naar de winkel. En toen gebeurde het: langzaam aan werd er getwitterd over de veroveringen van anderen en toen stond ik toch praktisch weer buiten. Eenmaal binnen kon ik mijn aandacht niet opbrengen voor andere zaken in de gehele H&M collectie. (ik was er al sinds augustus niet meer geweest!) Ik stond daar gewoon keihard mijn plekje te verdedigen (bandjesloze mensen vermengden zich stiekem met de wachtende) en als een aasgier stond ik te loeren waar ik in hemelsnaam naar toe moest marcheren om die stomme flatjes te veroveren! Eenmaal binnen moest ik ook nog gaan passen in de drukte. Als er twintig mensen plus 10 man personeel op een paar vierkante meter zijn gepropt is het druk zeg ik je! Maar goed, toch maar passen want met mijn probleemvoeten  weetje het maar nooit (maat 36,5) Ik heb een paar laarzen van Jimmy Choo in maat 37, en een paar sandaaltjes in 36 die eigenlijk aan de grote kant zijn. Dus gokken ging gewoon niet. Eindstand: 36 te echt veel te klein en 37 is aan de vreemde grote kant. Laat staan als ik ze uitloop (en het is nog maar de vraag of ik werkelijk waar de pijn vrijwillig ga verdragen! Maarja er moest toch ècht een paar mee naar huis.

Verder had ik niks nodig dus ik kon rustig even de rest van de collectie real-life aanschouwen. Wat een teleurstelling was het eigenlijk. Ik weet niet welk soort leer er is gebruikt maar de schoenen gaven een goedkope indruk. Sterker nog, het leer van sommige modellen leken wel plastic! Ook de afwerking was aan de matige kant: ik zag een aantal hakken met lijmresten op de hak. De zwarte leren tassen zagen er wel heel mooi uit maar de zebra clutch daar in tegen wekte een opvallende, schreeuwerige, ordinaire indruk. En de gewilde over-knee laarzen leken ook wel op laarsjes van de Scapino. Om nog niet te spreken over de polyester/viscose binnenvoering!
Wat de kleding betreft: de blauwe suède jurk hing als een zak om de paspop heen en het zwarte jurkje met glimmers en laag uitgesneden rug wordt geheid een zweet partij aangezien het 100% van viscose is gemaakt.
Ik was er klaar mee. Uit de drukte, weg uit die winkel!

Nu zit ik op bed met mijn veroverde flatjes in maat 37 en ik voel niks, niks van enige euforie. Het geluksgevoel is ver te zoeken. Mijn voeten lijken heel groot doordat er veel ruimte bij mijn tenen zit en verder drukt het leer gemeen in mijn huid. Lopen zit er voorlopig nog niet in. Trouwens he, over dat leer gesproken, de schoenen ruiken echt alsof ze regelrecht uit een Chinese zeecontainer komen. Ik ruik alleen maar plastic en lijm!

Potjandorie wat nu? Terugbrengen? Verkopen?
Wat nou als ze straks wèl goddelijk zitten en de vreselijke geur is verdwenen? Ik zou ze graag een kans willen geven…

afb2542