14.42 uur.

Snel een broodje smeren voor mijn liefde omdat hij ziek is en toch gaat werken.

14.45 uur.

Brood is op dus ik maak een smoothie van frambozen, watermeloen en jus d’orange. Heb geen tijd om een kiwi te zoeken en te schillen dus die laat ik eruit.

14.50 uur

De stukken meloen in mijn mini blendertje waren te groot, dus ik heb geprobeerd om ze met een mes een beetje naar beneden te drukken. Dat deed ik tijdens het blenden en toen heb ik per ongeluk het puntje van mijn mes eraf geblend.

14.58 uur

Stukje ijzer heb ik uit mn smoothie gevist. Heb hierbij wel echt een bende van de nog-geen-uur-geleden-schoongemaakte keuken gemaakt.

15.21 uur.

Even snel douchen, mn blauwe pakje an en snel snel snel opmaken. En niet vergeten snel mijn haar op te steken.

16.09 uur

De deur uit, door de oranje menigte wringen en mezelf op Amsterdam CS zien te krijgen. Jammer dat de oranje boot net de bocht om is terwijl ik over het bruggetje van de Herengracht loop.

16.29 uur.

De intercity rijdt verdorie net voor mijn neus weg. Gewoon. Net voor mijn neus! Niet te geloven!

16.41 uur.

Gelukkig gaat er nog een stoptrein naar Schiphol. Laat ik die maar nemen. Heb geen andere keus.. toch? Maar oke, ik haal het gelukkig wel.

16.45 uur.

Trein staat stil. Verdorie, nu kom ik te laat.

16.51 uur.

Er is een stroom kabel storing in de Schiphol tunnel. We worden weer terug gereden naar Amsterdam Centraal. Grappig dat  mensen hierdoor totaal over de zeik gaan. Mensen die naar Sloterdijk en Lelylaan moeten. Bericht voor die zeikende mensen: Shut te fuck up. Je wilt niet weten hoeveel kilometers mensen soms moeten omvliegen om op plaats van bestemming te komen. Ondertussen probeer ik mijn werk te bereiken. Gek genoeg reageren ze een beetje lullig.

17.05 uur

Ik ben te laat. Had om 17.00 moeten beginnen. Ik vraag een NS medewerker hoe ik in hemelsnaam zo snel mogelijk op Schiphol kan komen. Niet is het antwoord wat ik krijg. Ondertussen wordt ik bijgestaan door een collega in het zoeken van een manier om op Schiphol te komen samen met nog honderd toeristen. Aangezien de hele stad is afgesloten rijd er vrijwel niets tot geen bussen naar Schiphol

17.10 uur

We hebben besloten om een taxi te nemen. Buiten het station worden we geconfronteerd met het feit dat er GEEN taxi’s beschikbaar zijn en een rij wachtende van hier tot Tokio.

17.13 uur.

Slimme zet van collega om naar de weg te lopen. We weten nog net een taxi tegen te houden die met passagiers nog genoeg plek heeft om ons mee te nemen. Gelukkig kunnen we de kosten delen. Pfieuw.

17.46 uur

Gearriveerd op Schiphol. Taxi betaald, collega een fijne vlucht gewenst en als de wiedeweerga aan het werk gegaan. Gelukkig waren ze nu iets vriendelijker wat betreft de situatie. Grote kans dat er nog meer gestranden zich hebben gemeld.

21.04 uur.

Snel afmelden en nog even naar het toilet. Zou ik al terug kunnen naar de stad?

21.10 uur

Ik raak in gesprek met een NS medewerker. Of er nog treinen naar Amsterdam gaan? Jazeker maar minder dan normaal. Gelukkig.  Nu hoef ik niet nog een keer een taxi te nemen. Dan loopt de avond toch nog goed af! Jeeeej!

MAAR, Wat nou als ik die intercity niet had gemist? Dan had mijn dag er toch echt wat anders uitgezien. Dan was ik waarschijnlijk nooit meer op het werk aangekomen. Of in iedergeval niet voor het einde van mijn dienst. Want die intercity die ik echt net op twee seconden had gemist (het was echt DRUK in Amsterdam met al die oranje fans. Drukker dan ik had verwacht) die heeft in de Schiphol tunnel een boven leiding mee weten te trekken waar door die trein nu helemaal naar de klote is. Ramen stuk, deuren stuk en er zijn ‘slachtoffers’ gevallen. (let wel, dit is wat een NS medewerker me meedeelde. In nieuws berichten word er geen woord over gerept) Hoe erg weet ik niet maar er waren wel gewonden. Verder heeft die trein echt uuuuuren stil gestaan en naar het schijnt zijn er ook een aantal opgevangen door het trauma team. Weliswaar te laat of in iedergeval volgens de NS, niet volgens het team zelf. Anyway om een lang verhaal kort te maken…

En alweer ben ik blij dat ik deze trein gemist heb. Net zoals die ene trein die ik mistte die toendertijd ontspoort was en al die andere treinen waar iemand voor is gesprongen. En niet te vergeten dat ik door mijn eigen stommiteit mezelf een keer voor een razende intercity heb geworpen…

I have an angel on my side!