Het najaar kent zijn korte en donkere dagen. De lucht is grijs en koud (hoewel het afgelopen donderdag echt even lekker was!) Het is een typische tijd voor een dipje. Het lijkt of het met iedereen goed gaat, maar ieder heeft zo zijn eigen portie problemen. Want het leven is niet altijd fun. Ieder meisje voelt zich weleens alleen, gestrest, verdrietig of onzeker. Geloof me, je bent niet de enige!
Natuurlijk heb ik ook zo mijn problemen. Lichamelijk heb ik last van ontstoken gewrichten, iets waaraan je 1,2,3 niets aan kan doen. Meestal gaat het goed, maar soms is het gewoon niet leuk. In het verleden heb ik te maken gehad met de banenblues. Net afgestudeerd, maar geen baan te vinden, zeker in de grafische wereld. Heel vervelend, ik werd er niet goed van. Mijn relatie strandde in deze onrustige periode, iets wat de druppel was. Het ging niet goed met me. Mensen hebben altijd interesse in het begin, maar na een tijdje niet meer. Gelukkig heb ik mijn familie en vriendinnen die me nooit hebben laten vallen. In donkere perioden weet je op wie je kunt bouwen.
Na een jaartje in kledingwinkels gewerkt te hebben (wat kunnen vrouwen toch zeuren: ‘Heeft u deze nog, is deze in ook in het paars?’ Blabla.. Ik vraag tegenwoordig niets meer in kledingwinkels) besloot ik een vervolgopleiding communicatie te volgen. Want opeens wist ik het: ik wil in PR werken en in Amsterdam wonen.
Wanneer ik een doel heb, ben ik daar niet van af te brengen en doe ik alles om het voor elkaar te krijgen. Goed, ik zit nu in het tweede jaar en het gaat prima. Opeens valt alles op zijn plek, alsof het zo had moeten zijn. Ik geloof in voorbestemd: het is allemaal niet voor niets geweest. Soms denk ik: waarom moet dit mij allemaal overkomen? Maar dat duurt niet lang, ik heb een toekomstbeeld en weer geloof in mijzelf. Tegenslagen maken je alleen maar sterker. Dan denk ik: ach waar maak ik me druk om? Er zijn zoveel andere dingen in het leven die veel erger zijn, zoals kanker en verlies van dierbaren. Ja, ik ben heel blij met wie ik nu ben, het verleden vormt het heden. Ik kijk niet meer terug, alleen maar vooruit.
