DIOR BLUE TIE’S BLUE DENIM

Toen ik de deur open deed van,.. Nee dat is niet waar. Toen de deur van de Dior Boutique voor mij werd geopend en naar binnen liep voelde ik mij even Alice in Wonderland. Natuurlijk, je moet even bevatten waar je op zo’n moment bent beland (lees: wit gelakt hout, glas, zachte stoffen, steentjes, tapijt en het publiek en personeel die rechtstreeks van het ene film decor naar het Dior decor lijken te zijn geplaatst.) Maar ook omdat het zo is ingedeeld dat je niet weet waar je moet beginnen. Een doolhof dus. Natuurlijk koos ik de verkeerde richting en duurde het even voordat ik in het beauty gedeelte was beland.

En ja! de Blue Tie collectie was binnen gekomen. Ik had mijn zinnen gezet op de Blue Denim omdat ik dacht dat het een perfecte, volwassen kleur blauw zou zijn om te dragen. Van alle kleuren blauw die ik heb is er maar een die ik meer dan een keer heb gedragen. En dat is Nouvelle Vague van Chanel. Echt blauw kan ik het persoonlijk niet noemen. (als in: het is meer een hele blauw turqooise kleur) En de rest? Of het is net zwart, of het is gewoon te kinderlijk.

Ik ben heel erg blij met deze midden blauwe kleur die soms donkerblauw is, soms een beetje grijs en soms precies zoals het potje er ook uitziet. Sowieso ben ik een groot fan van de Dior lakjes aangezien ik nog geen een lak ben tegen gekomen waarvan de textuur en kwaliteit ruk is en omdat de applicator breed en afgerond is, wat erg netjes lakt. De textuur van Bleu Denim is creamy maar niet dik. De lak dekt na een laag maar is mooier na een tweede laag.

Ik vind het persoonlijk echt stunning om deze lak te combineren met bruin suède in je outfit. Maar ook met andere kledingstukken zal Blue Denim zich goed mee combineren aangezien het een vrij neutrale blauw is.

20110818-034557.jpg

20110818-034609.jpg

20110818-034626.jpg

20110818-034830.jpg

Wat denk jij? Love it, like it or… Miskoop?

NAIL POLISH THINNER

Mijn beige jurk. Perfect in combinatie met Chanel Particuliere. Dus ik trok het potje open en deed een poging om mijn nagels te lakken. Je zou denken dat ik hierna mijn hakken zou aan trekken en de rest van de dag op die dingen zou paraderen. Uiteraard met hoogglans gelakte Particuliere nagels. Was het maar zo’n feest. In werkelijkheid draaide ik het potje open en vroeg me af of ik mijn nagels ging lakken of mijn boterham ging smeren met appelstroop. Die hele substantie was een dikke plark en liet het potje, noch het kwastje zowat niet meer los. En mijn nagels? nou die zagen er niet meer uit. En drogen deden ze ook amper.

Zwart jurkje, zwarte perfecte schoenen en OPI Suzi skis in the pyrenees Suede. Of toch maar niet? De suede collectie van OPI droogt normaal heel snel. Dat hoopje op mijn nagels dus niet.

Een paar dagen vrij, mooi weer en zin in iets fris. Chanel Nouvelle Vague. Net nieuw dus ik kon me helemaal verheugen op het lakken. Maar hey, zie ik daar nu een beginnende draad aan het kwastje hangen? Lijkt het nou maar zo of lakt dat kleurtje nu al moeilijker dan eerst?

Heel irritant. Geef ik hiervoor klauwen vol met geld aan nagellak uit? En nee, het is niet zo dat ik die potjes niet goed dicht draai. En ze staan ook niet op een al te warme plek. Lang openstaan doe ik ook niet. Verpesten met wat druppels aceton durfde ik niet…

Anyway vandaag heb ik dus nail polish thinner van OPI gehaald bij de DA.  ‘t koste me wel wat (13,50) maar hiermee ga ik dus wel mooi mijn gekleurde fortuin redden. Dus voortaan als ik mijn beige jurkje aan trek kan ik weer koninklijk met mijn particuliere  handjes wuiven. Of met mijn Suzi skis in the pyrenees vingers. Of al die andere eigenlijk-rijp-voor-de-prullenbak lakjes…

opi-nail-lacquer-thinner