Ooit heb ik een ode geschreven over een paar schoenen uit pure liefde. Een van mijn beste ‘literaire’ werkjes, al zeg ik het zelf. Helaas is het om een of andere manier verloren gegaan en vraag ik mij ernstig af of het überhaupt nog mogelijk is om een liefdesverklaring te schrijven nu ik inmiddels een heel harem aan schoenenliefdes heb verzameld.
Door dat ene paar schoenen ging het hek van de dam. Maanden had ik er over gedaan om over mijn verantwoordelijkheidsgevoel heen te stappen om tot aankoop te gaan van een paar ‘designer’ schoenen. Maanden had ik gedroomd. Maanden sprak ik nergens anders meer over. Eenmaal gekocht bleek het achteraf toch niet zo moeilijk te zijn om astronomische bedragen neer te leggen voor.. schoenen.
Waarom? Schoenen moeten goed zijn. Schoenen dragen jou overal mee naar toe. Goede schoenen zorgen voor je voeten en je lichaam. Schoenen zorgen voor dat beetje extra plezier in het leven. Goede schoenen geven je een goed gevoel. Schoenen fleuren net dat ene basic outfitje helemaal op. Schoenen daar doe je jaren mee. En bovenal, het is niet eens zo heel eenvoudig om de juiste schoenen te vinden…
Dus na enkele exemplaren te hebben verzameld en redelijk (let op, re-de-lijk) schoen verzadigd te zijn ben ik wederom gezwicht. Heb ik nog geen drie weken stik dure leren laarzen in huis kom ik ineens, zomaar uit het niets een paar beauties tegen waarvan het misdadig zou zijn als ik ze niet zou kopen!
Ik heb ze gekocht. Over de streep getrokken door mijn Prada ervaring. In de uitverkoop (thank god!) en ze passen helemaal in mijn moderne hippie ideaal. Hoera voor de dikke hak! (Ik prefereer dikke hak boven dunne) Perfecte klassieke aubergine kleur, plateau, contrast in eenvoud.. Helemaal excited!
PS. Ze zijn nóg mooier als ik ze aanheb. Ze lopen heel mooi over in de lijnen van mijn been 
Fall/winter campagne 2011.
