SCHOOL!

Of naja, het Academische jaar begint officieel pas maandag maar het krioelt alweer van de studenten in de stad. Sommige ontgroeningen van studenten verenigingen zijn zelfs al drie weken aan de gang en moeten nog twee weken! Studenten verenigingen zijn alleen niks voor mij. Het trekt mij niet. Het zijn niet alleen de vernederende ontgroeningen die het niet interessant maken maar je ‘moet’ vanalles. Nee, niemand die mij gaat vertellen wat ik wel en niet moet gaan doen.

Wat ik wel heb gedaan vandaag, ik heb me dit jaar toch maar wel ingeschreven bij de studievereniging van mijn opleiding. Geen flauw idee waarom want de boeken heb ik al, ik ben niet van de verenigingen en een studie vereniging klinkt als een studenten vereniging. Gelukkig zit hier een wereld van verschil in en het vrijblijvende van borrels, tripjes en reisjes dat trekt mij wel. Het is een vereniging echt speciaal voor kunstgeschiedenis dus het is nog nuttig ook. Ik ben blij dat ik het heb gedaan. Ik heb nieuwe mensen leren kennen en wat mij betreft is dat een heel erg fijn begin van het nieuwe studie jaar!

Oh, en mijn docent drukte ons allen op het hart wat de Universiteit geen school is en dat het ‘stom’ is om het zo te noemen. Ja ammehoela hoor.. als iemand mij vraagt wat ik ga doen bijvoorbeeld dan zeg ik niet; ‘ik moet naar de Universiteit’. Naar school moet ik!

Voor degene die aan een willekeurige universiteit studeren.. hoe noemen jullie dat?

Verder wil ik iedereen – basis en middelbare scholieren, MBO’ers, HBO’ers, WO’ers- een goed studie jaar wensen. Zet em op!

scholenbegonnen

YES, TODAY IS THE DAY

Vandaag is THE BIG DAY.. De dag waar ik jaren op heb gewacht is vandaag aangebroken. Eindelijk ga ik studeren waar ze nog werken met het oude schoolsysteem. Dat competentie gebeuren.. bah! Niks voor mij. Vanaf vandaag ga ik mezelf inzetten voor goede cijfers in plaats van glimlachjes van de leraar om vervolgens het hele jaar niet te weten of je overgaat of niet. Dit is het serieuze werk. Voorlopig hoef ik geen enquetes en andere werkjes te doen die totaal niet van belang zijn! Voor het eerst sinds de middelbare school mag ik weer boeken aanschaffen en ze daadwerkelijk ook gebruiken!

Ken je dat gevoel van vroeger? Dat gevoel dat gevoel van help! wat moet ik aan op de eerste dag na de grote vakantie? Juist. Dit keer geen nieuwe kleren maar ik denk dat ik toch redelijk ben geslaagd. Vandaag trek ik een grijs Zara jurkje (a la Philip Lim) met een bruin vest erover en bruine Jimmy Choo Wave laarsjes. Uiteraard met blote benen want om nu al panties te gaan dragen kan echt niet hoor.. Dat zou een verraad zijn naar de zomer! Anyway, ik denk dat ik wel geslaagd ben voor de eerste dag. Nu moet ik als de wiedeweer mijn make-up op gaan doen en de bushalte gaan opzoeken.

For once in my life.. wil ik NIET te laat komen

afbeelding-1En hier moet ik vandaag naar toe. Het is midden in de stad van Amsterdam en toen ik er voor het eerst kwam, viel mijn mond open van verbazing. Bestaat zoiets moois echt?

 

 

 

 

 

 

Ik heb het al eerder aangegeven, maar momenteel studeer ik Kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Toen ik van de middelbare school af kwam, ben ik Grafisch ontwerp en Vormgeving gaan doen in Boxtel. Daar hadden ze net het nieuwe schoolsysteem ingevoerd waar ze werken met competenties. Indertijd wisten de leraren er nog niet mee om te gaan en werkte ik voor ingewikkelde rapporten die zelfs mijn eigen leraren niet konden uitleggen. Opdrachten? ‘Maak maar een nieuwe huisttijl voor een dierentuin en lever het over zes weken in’. Uitleg? Nul. Vanuit daar ben ik naar Zwolle gegaan om Fotografie en Vormgeving te doen en daar was het, ondanks drie jaar ervaring met het competentie systeem nog erger. Geen fatsoenlijke feedback na presentaties, het hele jaar in spanning omdat je niet wist of je over ging, of niet. En daarbij was Fotografie zelf maar een bijzaak. Enquetes ed maken was daar veel meer van belang. Dus vandaar dat ik alweer geswitched ben en op de universiteit krijg ik flink veel uitleg, heb zwart op wit welke boeken ik moet kennen en over een aantal weken weet ik hoe ik het er vanaf heb gebracht. Isn’t that nice?