Aan iets beginnen is altijd moeilijk (nouja, sommige dingen dan. Vervelende dingen voornamelijk) En nu moet ik beginnen over mezelf te schrijven. Ik bedoel niet dat dat vervelend is, maar het is wel moeilijk en moeilijke dingen zijn nou eenmaal altijd vervelend.
Misschien kan ik beter beginnen met wat algemene informatie.
Mijn roepnaam is Rowena en mijn tweede naam is Jordana. Mijn achternaam is dusdanig oninteressant en daarom opereer ik op het internet voornamelijk met mijn twee voornamen. Vorige week ben ik (helaas) 22 jaar geworden. (volgens mij constateer ik hier een vroegtijdig verschijnsel van het ouderdom fobie) Ik kan niet vertellen waar ik woon want eigenlijk heb ik geen huis. Gelukkig heb ik wat logeer adresjes en gelukkig worden de avonden steeds warmer, mocht ik genoodzaakt een parkbankje te moeten opzoeken. En ja, natuurlijk ben ik op zoek naar een woning. (voor mijn geval had ik nu even beter een ‘girl in the country’ kunnen zijn) Ik logeer nu voornamelijk bij mijn moeder, zusje, oom, tante en neefje op een grote boerderij aan zee. Mijn moeders kant komt van oorsprong uit de bollenstreek en ik ben ook echt opgegroeid tussen de bollen en de bloemen. Mijn vaders kant komt van Java, Indonesie. (het is niet te zien, ik weet het)
Ik heb Grafisch ontwerp en Vormgeving gedaan in Boxtel, en Fotografie in Zwolle. Maar de hele dag kunstwerken analyseren in Amsterdam lijkt me leuker dus het word flink duimen en hopen dat ik ben aangenomen naar aanleiding van mijn toelatingsexamen.
Dan zijn we nu aangekomen bij het onderdeel van dit stukje speciaal voor de ietwat nieuwsgierige mensen. Mijn hobby’s..
Mijn allerleukste hobby is op vakantie gaan. Het maakt me niet zo gek veel uit waar, zolang het maar geen Renesse, Chersonissos of dergelijke vakantie oorden zijn. Helaas kan ik niet continu op vakantie dus vul ik mijn tijd met fotograferen en het fantaseren en verzamelen van schoenen. Maar, alleen mooie schoenen want wát heb je nou aan lelijke schoenen?… Ik heb een verslaving, en dat is Ebay. Stiekem ben ik erg blij dat er nu al dagenlang niks leuks op staat en al mijn vorige veilingen heb ik verloren (ik vulde een punt in, in plaats van een komma) Erg vervelend natuurlijk maar verslavingen zijn eigenlijk nooit goed.
Ik ben geen paardenmeisje, ik heb nooit begrepen waarom meisjes massaal paarden zo leuk vinden. Ik vind hamsters leuk. Helaas is mijn laatste hamster, Luigi, op onverklaarbare wijze overleden (RIP). Verder heb ik echt een aversie tegen katten. Wat een snert beesten. Sinds ik ergens in mijn onbezorgde jeugd ben aangevallen door een klauw met scherpe nagels in m’n gezicht ben ik er echt helemaal klaar mee. Dus ik ben geschrokken van het feit dat een kat mijn hart toch heeft gestolen. Hij heet Sieb-Pino en dat arme beest is zo lief dat ik bijna begrip heb voor mensen met een obsessief kattenliefhebberij.
Zoals de eerste pannenkoek vaak mislukt, vind ik het een lastige opgave om mijn wezen te definiëren in een eerste paar regels tekst. Ik hoor vaak van mensen; ‘ik dacht echt dat je een vreselijk mens was, maar eigenlijk ben je best wel tof’. Ik denk dat je als lezer deze theorie op dit stukje moet toepassen, want ik heb al wat andere onderwerpen in gedachten die flink geanalyseerd moeten worden..