ROWENA IN WONDERLAND

Zoals ik gister al opperde heb ik geen verslaving waar ik dagelijks mijn behoefte moet bevredigen. Ik rook niet, ik drink niet, ga bijna nooit uit, spuit en slik niet en.. eigenlijk ben ik best braaf.

Afgezien van mijn lichte nagellak en make-up verslaving heb ik wel een enorme verslaving aan leer. Noem het een ‘craving’. Vooral stukjes leer die kunstig en origineel in elkaar geknutseld zijn. Stukjes leer die mij bevallen en bekoren. Daar word ik blij en enthousiast van en stiekem ook wel een beetje opgewonden. Waar het vandaan komt, ik heb geen flauw idee! Ik weet alleen dat mijn voorkeur uitgaat naar natuurlijke materialen. Leer, steen, wol, hout, zijde, katoen…

Laat me dit geouwehoer jullie besparen. De afgelopen twee maanden begon het te kriebelen. Nadat ik me meer dan een jaar gedeisd heb gehouden met aankopen wist ik gewoon dat het er aan moest komen. Ik moest en zou een nieuw stukje leer zien te bemachtigen. Het was al te lang geleden dat ik het euforische, bevredigende maar oh zo zielsmakend gelukkige gevoel gevoeld had van nieuw schoeisel. Met een beetje gezond verstand zul je me nu gek, naïef en misschien wel een beetje kinderachtig vinden. Maar als je een beetje oestrogeen door je lijf hebt stromen dan kun je vast het volgende begrijpen.

Een van de redenen waarvan ik fotograaf ben geworden is omdat ik graag mooie dingen wilde maken en dat aan anderen te laten zien. Om de expressie van fotografie en kunst in het algemeen beter te begrijpen ben ik kunstgeschiedenis gaan studeren. Misschien ook wel uit liefde voor mooie dingen. Mooie ideeën, mooie materialen en mooie uitwerkingen.  Het is toch super fijn om de hele dag te ouwehoeren over dingen die je mooi of ronduit belachelijk lelijk vindt? Op dit moment sta ik als ‘fotograaf’ voor de keuze om mijzelf te richten op journalistieke fotografie – de wereld portretteren zoals die is in zijn mooi en lelijkheid – of mode fotografie. Klinkt heel corny maar alleen in mode fotografie kun je heel ver gaan in het creëren van een bepaald soort wereld. Een wereld precies hoe jij het zou willen. Nu komt het; als fervent verzamelaar van editorials en peperdure ads ben ik in aanraking gekomen met ideeën en ontwerpen van mensen die op hun manier een mooie wereld hebben gecreeerd in de vorm van jurken, sieraden, tassen en jawel schoenen.

Door mijn door professionele marketing lui gehersenspoelde hoofdje wil ik niets liever om ook in een dergelijke droomwereld te wanen die mij zo word voorgespiegeld. Want eerlijk? de wereld is gewoon mooier als je daar door heen loopt op kunstwerken of een die aan je arm bungelt zonder dat je daar van een afstandje naar moet kijken met een suppoost in je kielzog.

Ik ben een dromer. Altijd al geweest. Plastic en synthetische rommel aan mijn lijf is de realiteit en daar doe ik niet aan mee. Ik leef in mijn eigen wereldje. Mijn wereld bestaat uit die van Vermeer, Winogrand, Leibovitz, Testino, Van Lamsweerde Brunelleschi, Botticelli, Van Eyck,  Saint Laurent, Choo en sinds gisteren… Ferragamo

Can somebody please slap me in my face?

en gelijk heeft ze

en gelijk heeft ze

WAAROM EEN ONVERANTWOORDELIJKE AANKOOP VERANTWOORDELIJK IS

We kunnen niet altijd alleen maar H&M’tjes en Primarkjes scoren. Nee, soms is het gewoon tijd voor het echte werk. Gewoon waarom niet? Want waarom moeten we ons altijd alleen maar straffen met het goedkoopste van het goedkoopste? Waarom kunnen we onszelf gewoon een keer gewoon een keer niet iets gunnen?

Eens in de zoveel tijd mag dat. Een aankoop van astronomische bedrag vergeleken bij je budget. Want ik hoef deze maand niet op een houtje te bijten, ik kan gewoon eten en een drankje op een terrasje lukt ook nog wel. Mijn rekeningen zijn betaald en er zijn geen apparaten kapot gegaan. Waarom koop ik het dan? Ik ga dit jaar voor het eerst niet op vakantie. Althans, zo ziet het er naar uit. Mocht ik in Augustus wel alsnog gaan, is dat een probleem voor later. In plaats van een vakantie die maar tijdelijk is en waarvan de herinneringen vervagen en de vakantie foto’s verloren gaan bij een computer crash heb ik mijn vakantie nu gewoon bij me. Als ik er naar kijk word ik blij. Als ik er aan voel word ik blij en als ik er aan ruik word ik nog blijer. Ik heb mezelf verwend want het zal mijn verschijning opfleuren. Als ik uitstraal dat ik blij ben en ik zie er goed uit schijnen mensen je ook met een zelfde soort van aardigheid te onthalen en te behandelen.

Verder is het iets wat ik jaren lang zal gebruiken en dus met de jaren mee steeds goedkoper zal worden. Het is iets wat ik kan doorgeven aan een bloedverwante of wat ‘dochters’ (ahum ahum zei ik, de geplande niet moeder) kunnen erven en waar zei net zo veel plezier van kunnen beleven als dat ik doe. Het is tevens  een investering  want ook al zal het beslist in zijn waarde dalen, iedereen weet dat bepaalde antieke stukken niet een stuiver op levert maar misschien wel twee of zelfs drie.

Natuurlijk kan ik het geld vast een zeker voor iets beters gebruiken. Maar dat is toch met alles? Als ik het niet gekocht had was het wel opgegaan aan nagellak of jurkjes waarvan ik er al tig bezit. Of boeken omdat ik die  weiger om te huren (breng ze dan ook steevast te laat terug en dat kost ook klauwen vol met geld) bij de bibliotheek.Of eten zoals mcdonalds of.. thuisbezorgd.nl. Wat dacht je van cd’s? Ik heb afgelopen maand in totaal al een stuk of vijf cd’s gekocht. En dvd’s? Geen idee hoe je moet downloaden hoor… Allemaal dingen dus die in mijn maag zullen verdwijnen of in een doos worden  opgeslagen bij iemand op zolder

Daaarbij rook ik niet, blow ik niet en drink ik amper op feestjes. Soms niet eens  als ik gewoon geen dorst heb. (krijg ook zeker te weinig vocht binnen) en ik heb ook geen andere verslaving waar ik dagelijks aan moet voldoen, dus dat geld heb ik maar mooi bespaard. En ik denk ook dat het onder andere een investering is in mijn relatie. Hij vind me leuk omdat ik een bepaald soort films kijk, een bepaald soort muziek luister en bepaalde interesses had. Dan mag ik aannemen dat hij me ook leuk vind vanwege een bepaald soort interesse in kledingstijl. Ik moet immers toch interessant voor hem blijven.

En als die reden niet gegrond is.. dan kan ik vast en zeker wel honderd andere redenen verzinnen waardoor mijn onverantwoordelijke aankoop wel verantwoordelijk is!

shopping